Taki przyklad (hipotetyczny):

Ktos strzela do drugiego w ciemnym zaulku, brak swiadkow.
To ze strzelal jest bezsporne, ale ma pozwoloenie na bron itd.


Czy domniemanie niewinnosci kaze zakladac ze strzelal on w obronie wlasnej?

Strzelajacy twierdzi ze zostal napadniety i zagrozone bylo jego zycie.
Postrzelony twierdzi ze bylo dokladnie odwrotnie.

Chodzi mi o teorie - jak do takiej sprawy powinien podejsc sad.

Czy to, ze nie da sie udowodnic ponad wszelka watpliwosc, ze nie byla to
obrona wlasna wystarczy zeby wypuscic strzelajacego?

Czy moze strzelajacy stanie przed sadem za uzycie broni, natomiast to on
wtedy musi uwiarygodnic wersje ze tak nie bylo, a sad albo sie z tym
zgodzi, albo nie?