NoMAD napisał(a):
> Użytkownik "Tomasz Pyra" <h...@s...spam.spam> napisał w wiadomości
news:dkcu69$ncn$1@news.task.gda.pl...
>
>
>>Na rozprawie przeciw kierowcy domniemujemy po linii najkorzystniejszej
>>dla oskarzonego, a wiec ze pieszy rzucil sie specjalnie pod samochod,
>
>
> Nie. Domniemujemy tylko ze kierowca jest niewinny a nie ze pieszy rzucil sie pod
> samochod.

No ale wlasnie jak to jest, bo jak tu domniemywac niewinnosc kierowcy,
skoro ponad wszelka watpliwosc uderzyl w pieszego na przejsciu dla
pieszych? A mial obowiazek (nie obwarowany zadnymi warunkami ktore go
moga z niego zwolnic) przepuscic pieszego na pasach.

Wiec moze w tym przypadku bedzie tak, ze skoro pieszy zostal potracony
na pasach, to kierowca jest winny nieustapienia mu pierwszenstwa i tym
samym spowodowania wypadku?
Natomiast dopiero obrona moze po prostu udowodnic (czy po prostu
przekonac sad) ze np. pieszy wskoczyl pod samochod.

> W przeciwnym razie rownie dobrze moglbys domniemywac ze pieszy
> przenosil sie wlasnie w czasie i przypadkiem zmaterializowal sie przed
nadjezdzajacym
> samochodem...

No wlasnie o to mi chodzi - ze nie mozna domniemywac absurdow ktorych
niebycia jednak nie da sie udowodnic.


> Domniemanie obejmuje tylko niewinnosc. Nie obejmuje tego co zrobil czy czego nie
zrobil.

Wiec jezeli mamy dowody, ze trafil czlowieka na pasach (ale szczegolowe
okolicznosci nie sa jasne) to jednak jest winny?
Domniemanie niewinnosci w takim przypadku nie obejmuje dalszych hipotez,
typu ze pieszy wbiegl przed samochod, spadl z drzewa itp itd...?