W dniu 27-03-18 o 21:04, Shrek pisze:
> W dniu 27.03.2018 o 12:42, Olin pisze:
>> Dnia Mon, 26 Mar 2018 22:38:31 +0200, Shrek napisał(a):
>>
>>> Pomyśl przez chwilę. Porzucaj przez całą noc monetą. Napisz rano ile
>>> razy wypadła ci 4 razy pod rząd reszka.
>>
>> Prawdopodobieństwo takiego zdarzenia wynosi 0.5 do potęgi czwartej, czyli
>> 0.0625. Przy tysiącu rzutach powinno przytrafić się ok. 62 razy.
>
> Dokładnie - to dla dowodu o wartości 50% - tak albo nie - na dwoje babka
> wróżyła. Dla niepewności dowodu 5 procent wychodzi 0,05^4 czyli
> 0,00000625. A więc rzeczywiście się pieprznąłem należy podzielić przez
> 100000.
>
> Czyli dla prawdopodobieństwa pomyłki na jednym dowodzie 5%
> prawdopodobieństwo pomyłki na 4 takich dowodach to 0,000625%. 6,25
> przypadka na milion. Dla ustalenia uwagi, rocznie mamy około 10 spraw o
> zabójstwa na tle seksualnym, czyli taka pomyłka zdarza się średnio
> 1M/10/6,25 - raz na 16 000 lat.

Stosujecie poprawne wzory, ale w sposób absolutnie nieadekwatny. Podobno
- gdzieś to wyczytałem - biegli ocenili prawdopodobieństwo błędu metodą
DNA na poziomie dwucyfrowym w tym wypadku. Powiedzmy, ze to było 10%.

Szukałem, ale nie znalazłem prawdopodobieństwa dla osmologii. Ale kilka
razy w czymś takim uczestniczyłem. Pies nawęsza kilka razy. Powinien być
inny technik i policjanci, niż byli na miejscu zdarzenia. Gdyby to był
jedyny dowód, to osobiście użył bym dwóch różnych psów. Jest to dość
skomplikowane i dlatego od początku pisałem, że tutaj najbardziej bym
się obawiał, że nawet bezwiednie mogli coś sknocić.

No i tak naprawdę to koniec dowodów. Odcisk szczęki mógł tylko gościa
wyeliminować. Tak się zastanawiam, co mogli jeszcze mieć z rzeczy
standardowych i najczęściej znajdowanych. Mikroślady, ale po dwóch
latach, to raczej szansa na znalezienie odzieży, w której ją ewentualnie
gwałcił mizerna. W daktyloskopię wątpię.

Reasumując, to ustalając poziom niepewności osmologii na poziomie 5%
szansa na to, że obydwie metody wskazały na tego sprawcę pomimo tego, że
nim nie był jest wcale nie małe i wynosi 0,5 %. Czyli tą metodą można
było wskazać 1 na 500 przypadkowo wybranych mężczyzn. A i to zakładając
10% niepewność DNA, bo mogła być 20% Reszta, to poszlaki. Podobieństwo
wytypowanego do sprawcy. Podobieństwo szczęki.

Szukałem, ale nie znalazłem nigdzie publikowanego po zdarzeniu wizerunku
sprawcy, by popatrzyć, na ile był on podobny. Ba,ciekawe by było
zobaczyć tego faktycznego sprawcę i porównać, na ile byli podobni.