Johnson napisał(a):

>> Uważam, że art. 212 powinien być interpretowany w świetle praw i wolności
>> obywatelskich, w szczególności wolności wyrażania opinii. Twoja
>> interpretacja zablokowałaby możliwość krytyki orzeczeń uniewinniających.
>
> Tutaj bym był ostrożny. Wolność wyrażania opinii zakreśla właśnie kk, co
> jest dopuszczalne w świetle art. 31 ust. 2 i 3 konstytucji.

Zgadza się, ale określenie granic tej wolności musi pozostawać w zgodzie z
obowiązującymi Polskę umowami międzynarodowymi. Kodeks karny musi być
interpretowany w świetle klauzul generalnych zawartych w tych umowach. W
szczególności w świetle Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i orzecznictwa
Trybunału (ale przyznaję, że nie wiem, co Trybunał ma do powiedzenia na ten
akurat temat).

> Do weryfikowania wyroków jest odpowiedni tryb, a nie widzimisię kogoś
> kto nie bierze udziału w sprawie i nie zna dowodów, akt itd.

Nie chodzi mi o weryfikowanie, w sensie zmianę, wyroku, tylko o jego ocenę.
Owszem, tak jak to przedstawiasz, Twoje zdanie brzmi przekonywająco: ktoś
nie mający pojęcia o sprawie i prawie szkaluje biednego eks-oskarżonego. Ale
wyobraź sobie inną sytuację: profesor prawa bada akta jakiejś sprawy i w
toku tych badań dochodzi do wniosku, że sąd popełnił błąd uniewinniając
oskarżonego. Dodajmy do tego, że w sprawie istotna jest właśnie osoba
oskarżonego, więc badań nie można opublikować nie odnosząc się do niej.

Takie restryktywne pojmowanie tego przepisu wyklucza nie tylko dokonywane ad
hoc i niezależnie od dowodów oceny czyjejś odpowiedzialności karnej, ale i
wszelką niezależną i krytyczną ocenę danego postępowania.

> Decydować będzie w sumie twój zamiar i okoliczności, ale raczej będzie
> art. 212 kk - o ile są spełnione pozostałe przesłanki.
> Do dyskusji najwyżej pozostaje społeczna szkodliwość takiego czynu.

A właśnie tu argumentowałbym na odwrót :-) Szkodliwość społeczna raczej
zawsze będzie wysoka - kwestionuję przecież orzeczenie sądu poza
przeznaczoną do tego procedurą. Czyli podważam autorytet władzy, powagę
rzeczy osądzonej etc.

>> Poza tym dobro osoby chronionej musi być zważone przeciwko innym dobrom,
>> takich jak interes społeczny.
>
> Interes społeczny uwzględnia treść art. 213 kk. I nie ma tam wyłączenia
> rozgłaszania zarzutów nieprawdziwych nawet jeśli przemawia za tym
> interes społeczny.

No dobrze, ale o jakiej prawdzie jest mowa w art. 213? Jeśli o pojmowanej
zupełnie obiektywnie, nie sposób usprawiedliwiać w ten sposób krytyki
orzeczeń sądowych - bo je można obalić tylko w inny sposób. Nie sposób też
usprawiedliwiać nazwania kogoś przestępcą, gdyż stwierdzenie tego leży w
gestii sądu. Tyle że takie obiektywne pojmowanie prawdy wykluczałoby też
całą grupę ocen słabo weryfikowalnych: stwierdzeń, że ktoś jest głupi, ma
fatalny gust itp.

Moim skromnym zdaniem prawdziwość w rozumieniu art. 213 powinna odnosić się
do subiektywnejego poczucia wygłaszającego dany sąd, o ile jest ono
dostatecznie uzasadnione (uprawdopodobnione).


--
Pozdrawiam
Paweł Marcisz