In article <ef1m8g$p3q$1@atlantis.news.tpi.pl>,
"Robert Tomasik" <r...@g...pl> wrote:


> Proponuję nie bić piany, bo to sensu nie ma. Generalnie zasada jest taka, że
> przeważnie się to robi tak, by sam zainteresowany nie miał możliwości
> tłumaczenia, że nie wiedział. Istnieje cały szereg praktycznych i zgodnych z
> prawem sposobów zrealizowania tego. Najprostszy, to wezwanie delikwenta do
> jednostki i udanie się z nim na przeszukanie. Wywalenie drzwi, to
> ostateczność.
> Jak się nie da inaczej.
>
> O wiele częściej dochodzi do przepychanek w samych drzwiach. Bo ktoś na widok
> legitymacji próbuje je zamknąć przykładowo. Ale to nie jest problem, że nie
> wiedział, tylko, że nie chce. Jak mu się nawet uda te drzwi zamknąć, to
> żadnemu
> sadowi nie zadrży ręka przed przyznaniem racji policjantom, że wywalili
> drzwi.
>
Wróć. Pytałem o "drugi przypadek", czyli sytuację, kiedy policja z
własnej inicjatywy prowadzi działania w sprawie przestępstwa ściganego z
oskarżenia prywatnego (napisałeś, że może tak robić - ja się z tym nie
zgadzam, ale ja tylko zwykły użytkownik prawa jestem).
Może spróbuję na przykładzie: powiedzmy, że policjant przeczytał na
grupie, jak się chwaliłem posiadaniem nielegalnego oprogramowania.
Zapukał do drzwi, ja otworzyłem, on oświadczył, że ma uzasadnione
podejrzenia i w związku z tym chce dokonać przeszukania, nakazu nie ma.
Ja domagam się nakazu, więc odmawiam i zamykam drzwi, on w związku z tym
nabiera jeszcze bardziej uzasadnionych podejrzeń i je wywala.
I teraz warianty:
1. Znalazł na półce oryginalną płytkę z Windows OEM, nie mam do niego
sprzętu.
2. Nic nie znalazł.
I teraz co? Wraca na komendę i załatwia wniosek o ściganie? Z jaką datą?
I kto płaci za drzwi?

--
Jarek
To tylko moje prywatne opinie.