Marcin Wasilewski napisał(a):
> Ale PKP mogło by odpowiadać np. gdyby matka wychodząc wpadła pod
> koła. Tu natomiast pod koła wpadło dziecko, które wbiegło pod pociąg za
> matką. Można domiemać, że jeśli drzwi by były zamknięte (a na tym
> polegała wina PKP) bo np. po tej pani wysiadał inny pasażer, który je
> zamknął, to dziecko również wbiegło by pod pociąg.

To nie ma znaczenia. Drzwi były otwarte.

> Natomiast fakt, że PKP czuje się winne, to akurat nic dziwnego. To
> nie jest jednoznaczne z tym, że odpowiada prawnie za śmierć dziecka. W
> końcu to nie drzwi były bezpośrednią przyczyną kalectwa, tylko
> wtargnięcie dziecka na tory. Ponawiam pytanie, jeśli dziecko miało by 17
> lat, to również winne by było PKP?

Prawdopodobnie tak, bo nadal PKP odpowiadałoby na zasadzie ryzyka. Od
odpowiedzialności mogłoby zwolnić się tylko wtedy gdyby wyłączną winę
ponosił poszkodowany (17 letniej osobie raczej można przypisać winę).
Ale zawsze istniałoby przecież zawinienie po stronie PKP - odjazd z
otwartymi drzwiami. Choć w porównaniu z zawinieniem poszkodowanego
byłoby ono niewielkie, to jednak istniałoby, a więc wina poszkodowanego
nie byłaby wyłączna. Rozmiar winy obu stron miałby natomiast znaczenie
przy ustalaniu wysokości odszkodowania.

> Rozważmy inną sytuację - Ktoś złamał przepisy ruchu drogowego, doszło
> do wypadku w wyniku którego zapalił się jeden samochód, ktoś ze świadków
> wypadku pobiegł ratować pasażerów palącego się samochodu, jednak czynił
> to tak nieszczęśliwie, że sam doznał trwałych uszkodzeń ciała.
> Czy sprawca wypadku będzie odpowiadał tylko za spowodowanie wypadku,
> czy również za obrażenia spowodowane u tej osoby, która ratowała pasażerów?

Tu związku nie ma. Ale A między niezachowaniem wymogów ostrożności i
niezapewnieniem pasażerom bezpieczeństwa a wypadkiem któremu uległ
pasażer związek jest.

KG