>
> Przedawnilo sie faktycznie.Ale nie olewalbym tak do konca tylko odpisal im
> ze roszczenie jest przedawnione. Beda mieli swiadomosc ze w przypadku
sporu
> sadowego podniesiesz zarzut przedawnienia i w ogole nie beda dochodzic
> roszczenia. W przeciwnym wypadku moga wniesc sprawe do sadu liczac na to
ze
> nie podniesiesz zarzutu.
>

Mam pytanie do grupy. Naszly mnie watpliwosci.
Czy jesli napisze im ze sie przedawnilo to czy mozna to potraktowac jako
uznanie roszczenia? Zarzut przedawnienia podnosi sie przeciez przed sadem
a nie przed wierzycielem. Bo jesli tak to wtedy bieg przedawnienia sie
przerywa
i mozna bez problemu nawet po 20 latach kogos "scignac" ;-) (art.128 ust 1
pkt1 KC)

Slowo "uznanie" mozna zinterpretowac jako "ok wiem ze mam dlug, przepraszam
zaplate pozniej" i "wiem ze mam dlug ale mozecie mi naskoczyc bo sie
przedawnilo".

Chodzi mi o to ze "uznanie" to znaczy swiadomosc tego ze ma sie dlug.
Przedawniony
czy nie. "Uznanie" nie oznacza tego ze przyznaje sie do dlugu i obiecuje ze
go zaplace.

Co o tym myslicie w kontekscie 123.1.2 KC?