>
> Natomiast jesli chodzi o uznanie dlugu to sama swiadomosc ze istnieje
> zobowiazanie nigdy nie rowna sie z uznaniem roszczeniem. Dobry przyklad to
> wlasnie zobowiazania niezupelne - masz swiadomosc ze jestes zobowiazany z
> zakladu ale nie uznajesz roszczenia do zaplaty bo wiesz ze wierzyciel
> pozbawioy jest mozliwosci dochodzenia roszczenia. Gdyby przyjac ze
> swiadomosc rowna jest uznaniu, to wykazanie ze dluznik wie (lub z
latwoscia
> moglby sie dowiedzic) o zobowiazaniu powodowaloby mozliwosc przymusowego
> domagania sie spelnienia zobowiazan niezupelnych (w tym przedawnionych). A
> to nie wystarcza. Mozna sobie pisac ze sie wie o roszczeniu przedawnionym
a
> ono i tak nie traci cech zobowiazania niezupelnego.
>

Chyba zle ujalem moje pytanie. Jeszcze raz. Zaluzmy ze:

Dluznik odpisuje (blednie myslac) ze "roszczenie sie przedawnilo"
a wierzyciel przyjmuje to do wiadomosci po czym po uplywie np 2 miesiecy
(wtedy roszczenie faktycznie sie przedawnia) dochodzi do wniosku ze pomylili
sie obaj. Czy mozna wtedy uznac ze dluznik uznal roszczenie poprzez
poinformowanie
wierzyciela 2 miesiace wczesniej?