Osoba przedstawiająca się jako *Jotte* stuknęła w klawisze i oto co
powstało:

> Natomiast nikt, nawet tępa przewodnicząca kolegium* nie sądzi
> chyba, że ktoś (i to kompletnie niekarany) ucieknie do Izraela z powodu
> drobnego wykroczenia drogowego. W takich sytuacjach bieg sprawy powinien
> być wstrzymywany do wyjaśnienia.

A jeśli nie ucieka do Izraela lecz po prostu siedzi w domu i za nic ma
sądy, listonoszy itd.? Po prostu się dekuje? W takich sytuacjach sprawa
też powinna być wstrzymana do wyjaśnienia?
W 2001 r. podjąłem pracę w spółce zależnej od osławionej spółki
giełdowej z Trójmiasta. Wkrótce zaczęły się przeboje, odszedłem,
założyłem sprawę. Sądowi pracy fuksem udało się wydać wyrok
zaoczny (zważ, że w takim przypadku niezbędny jest dowód doręczenia
pozwu - co jednak jeśli spółka co kwartał zmienia firmę i
siedzibę?), jednak trwało to tyle, że spółka po prostu się
rozpłynęła. Komornik umorzył postępowanie ze względu na brak
perspektyw, został mi tylko pozew z art. 299 ksh.
Pozew w nakazowym przeciwko prezesowi złożyłem dokładnie 31 grudnia 2004
r., SR dla Wrocławia-Śródmieście osiem miesięcy dumał aż wydumał,
że jest niewłaściwy miejscowo i rzeczowo, przekazał sprawę do SR w
Gdańsku. Po pół roku oczekiwania poprosiłem o to postanowienie,
okazało się, że sąd się pomylił w oznaczeniu sądu, do którego
przekazał sprawę - miał to być SR dla Gdańska-coś-tam.
Oczywiście jest to czas cudem dany pozwanemu, Panu Mariuszowi H., który
może dalej zacierać ślady.
Nadal uważasz, że przepisy powinny służyć kryciu się nieuczciwych
pracodawców, dłużników, przestępców?

--
pozdrawiam serdecznie, Olgierd
||| JID:o...@j...org ||| http://olgierd.wordpress.com |||