Robert Tomasik <r...@g...pl> napisał(a):

> > Jeśli wezmę Twojego dwulatka do piaskownicy, a on swoją łopatką sypie
> piasek
> > do oczu innym dzieciom, mogę zabrać mu łopatkę, aby potem oddać ją
> Tobie,
> > czy będziesz namawiał maluszka do obrony koniecznej lub do ucieczki ze
> swoją
> > własnością?
>
> Sypanie do oczu komukolwiek jest niebezpieczne, więc możesz mu tę łopatkę
> zabrać na zasadzie wyższej konieczności. Ale nie możesz przyjść i jej
> zabrać tylko dla tego, że Twoim zdaniem dzieci dwuletnie nie powinny się
> bawić łopatkami, bo to niepedagogiczne.

Załóżmy, że oboje z żoną pracujecie, a ja jestem chrzestnym dziecka - akurat
niestety na bezrobociu. Zajmuję się więc Waszym dwuletnim chłopcem.
Idziemy do piasku, pozwalam mu bawić się łopatką i nawet robić błotko.
Zabawa zmierza w złym kierunku: błotko brudzi spodnie, a pacnięcia małą
rączką rozchlapują nalaną do dołka wodę, nie czyniąc jednak nikomu szkody.
Na upomnienia dziecko nie reaguje. Przeciwnie - patrzy mi w oczy i sprawdza,
jak daleko może się posunąć.
Zagrożenia zdrowia, życia brak, stanem wyższej konieczności tłumaczyć się
nie mogę.

Zabieram łopatkę (dziecko nie dostanie jej już z pewnością do czasu powrotu
rodziców - za nieposłuszeństwo) i zasypuję dołek z wodą. Dziecko może nadal
być w piaskownicy - suchy piasek pozwalam przesypywać rączkami.

Co to Twoim zdaniem jest? Zastaw na rzeczy? Kradzież? Przywłaszczenie
mienia? Bezprawne dysponowanie cudzą własnością (może łopatkę akurat dostało
nie od rodziców, a od babci)?

--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/