Robert Tomasik napisal:

> Po pierwsze: art. 234 kk chroni przezd pomówieniami. Przed fałszywymi
> zeznaniami chroni 233 kk - to tak w kwestii formalnej, bo trochę się w
> ferwoże dyskusji zagalopowaliście.

Rzeczywiscie w pewnym miejscu falszywe oskarzenia zamienily mi sie w
falszywe zeznania, które regulowane sa w 233kk. Ale moja argumentacja odnosi
sie do czlonu "falszywe". I bez zlosliwosci zauwaze, ze równiez ty nie masz
racji - artykul 234 nie chroni przed pomówieniami, tak jak definiowane sa w
artykule 212, gdyz w szczególnosci pomówienie wcale nie musi byc
nieprawdziwe aby podlegalo sciganiu. Artykul 234 mówi o falszywym
oskarzeniu, tak wiec w odróznieniu od pomówienia
trzeba falszywosc takiego oskarzenia wykazac.

> Po drugie: Jeżeli nie będzie dowodu na łapówkę i nie będzie dowodu na to,
że
> łapówki nie było, to nikomu nic nie grozi. Policjant nie zostanie uznany
> winnym, bo wina nie zostanie mu udowodniona. Zawiadamiający również nie
może
> zostać uznany winnym pomówienia, bo nie można udowodnić, że łapówki nie
> było. I tyle! Niestety - czasami tak jest, że nie da się udowodnić
> faktycznego przebiegu zdarzenia, a Sąd nie może opierać się na
domniemaniach
> tylko na dowodach. W sumie to i dobrze. Lepiej, by 100 winnych
uniewinniono,
> niż by skazano jednego niewinnego.

Zgadzam sie, chociaz moim zdaniem niewlasciwie stosujesz slowo dowód.
Zeznanie swiadka moze byc dowodem w sprawie, podobnie jak bedzie nim
ewentualne zeznanie policjanta. Aby uznac za winnego, potrzebne sa natomiast
wystarczajace dowody i oczywiscie sie z Toba zgadzam, z zastrzezeniem, ze
byc moze istnieja inne dowody, o których pani Ania w tej sprawie moze nie
wiedziec.

Pozdrawiam
Krzysztof



--
Serwis Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/