W dniu 28-09-17 o 12:10, Danusia pisze:

> Bzdury Waść piszesz.
> W latach 90-tych w szale fortun zbijanych na prywatyzacji, kilku ludzi
> nie mogło spać marząc o prywatyzacji ZUSu. W grę wchodziła olbrzymia
> kasa, dużo większa od tej z ropy, gazu czy węgla. Było to trudne bo ZUS
> się bilansował, na ponad 50 mld zł wydawanych rocznie brakowało mu kilka
> milionów, czyli tyle co splunąć.
> Wymyślono więc OFE, oraz że ZUS będzie przekazywał do OFE około 8% z
> swoich przychodów (składki). Oznaczało to również że tyle kasy będzie mu
> brakowało na wypłatę emerytur i rent. Przychody z prywatyzacji mogły
> wystarczyć na kilka miesięcy ale nie lata. Brakujące 8% miał pokrywać
> budżet państwa. Oczywiście można było z budżetu bezpośrednio finansować
> OFE (bez pośrednictwa ZUS), ale finansowanie prywatnych firm z budżetu
> było niezgodne z konstytucją.

Io to właśnie chodziło.To sedno sprawy. II Filar miałby ewentualnie
jakikolwiek sens, gdyby odprowadzano nadwyżkę dochodu nad wpływami.

> Więc ZUS dostawał te 8% ale nie jako dotacja tylko jako pożyczka, co
> oznaczało że z każdym miesiącem i rokiem ZUS będzie zadłużany coraz
> bardziej i bardziej, aż będzie można go kupić za symboliczne 1zł.
> Klasyczna kombinacja prywatyzacji lat 90-tych.
> Niestety nie udało się, bo liczba chętnych na kasę ZUS okazała się
> kilkunastokrotnie większa od ilości twórców "reformy".

Po za tym zaczęto mówić o przenoszeniu również tych "uprzywilejowanych"
do ZUS, a nikt z nich w genialność prywatyzacji ubezpieczenia
społecznego nie wierzył i zdawali sobie sprawę, że mogą stać się
ofiarami tego genialnego pomysłu.