ewa napisał(a):

> Życzę Pani Justyno żeby Pani znalazła sie w takiej sytuacji.

Dziękuję, mam to za sobą.

> Jedyne źródło dochodu jakim mogłaby dysponować ta młoda kobietka
> był zasiłek z opieki społecznej wypłacany tylko na urlopie
> wychowawczym. Każdy wie że pozbawił ją tym samym jedynej możliwości
> egzystencji na granicy ubóstwa.

To nie jest wina pracodawcy, z całym szacunkiem. Poza tym - wystarczyło
przypilnować terminu na złożenie podania o urlop wychowawczy.

> Pytanie do Pani jako "kobiety": Co Pani zrobiłaby w takeij sytuacji?

Kobietą jestem bez cudzysłowu. Po pierwsze - myśleć przed - wtedy do
takich sytuacji się nie dopuszcza. Po drugie - wystapić o alimenty do
ojca dziecka. Po trzecie poszukać pracy/zwrócić się o pomoc do MOPS,
skorzystać z pomocy rodziny.

> Sznurek? Tabletki? A może oddałaby Pani dziecko do adpocji?????

Szantaż emocjonalny? Na mnie nie działa.
>
> Bezduszność też ma swoje granice, a poza tymi granicami nazywa się to
> inaczej......

Bezduszność? A co z odpowiedzialnością za własne wybory i działania?

--
Pozdrawiam
Justyna