witek napisał(a):
> "Angie" <j...@w...interia.pl> wrote in message
> news:ejo1hi$23p$1@atlantis.news.tpi.pl...
>> Użytkownik "witek" <w...@g...pl.invalid> napisał w wiadomości
>> news:ejnt0n$fsd$1@inews.gazeta.pl...
>>
>>> Jeśli danego pracownika się nie chce to się go po prostu zwalnia,
>> jak mozna _po_ prostu_ zwolnic kobiete w ciazy, potem kobiete na
>> macierzynskim, potem kobiete na wychowawczym?
>
> Aha. Rozumiem, że pracodawca doszedł do wniosku, że chce ją zwolnić dopiero
> jak była w ciaży.
> Czyżby wcześniej była pracownikiem, którego jednak nie chciał zwolnić?
> Bo nie widzę powodów dla których nie mógł jej wówczas wypowiedzenia wręczyć.

Nie znam szczegółów, ani nawet wersji drugiej strony, więc ciężko jest
powiedzieć coś jednoznacznie. Nie mniej jednak częstym przypadkiem jest,
że Polak jeśli mu nic nie grozi po prostu sprawę olewa bo:
/"Jestem chroniony i nikt mi i tak nic nie może zrobić"/

Powiem Ci szczerze, że z zasady takie postępowanie pracodawców bardzo
mi się nie podoba, bo przede wszystkim zawsze najpierw trzeba być
człowiekiem, ale wysłuchawszy wersję i sposób jej przedstawienia drugiej
strony (pracownika) w tym konkretnym przypadku nie mogę powiedzieć, że
pracodawca jest "be".

Nie przeczytałem np., że zwolniona osoba po otrzymaniu wypowiedzenia,
zwróciła się, albo próbowała zwrócić do pracodawcy z próbą wyjaśnienia
sprawy i choćby wyrażeniem żalu za swoje roztargnienie.
IMHO pierwszą myślą powinno być: "Bardzo zawaliłam, czy mogłabym jakoś
to naprawić?" Zamiast tego przerzucana jest cała wina na pracodawcę.
Jeśli chodzi o zgodność z prawem - pracodawca postąpił jak najbardziej
prawidłowo, jeśli chodzi o etykę - brak wersji drugiej strony, by móc
wyrazić swoje zdanie.

Pozdrawiam,
Skryba