W pociągu jedzie sobie delikwent. Konduktor przychodzi i mówi:
-"Proszę bilety do kontroli". Ma takie prawo zgodnie z art. 33a ust. 1
ustawy Prawo Przewozowe.
A delikwent:
-"Nie mam"
Konduktor:
"Proszę okazać dokument to wypiszę kredytowy, albo natychmiast opuszcza Pan
pociąg !". Zgodne z art. 33a ust. 4.
Delikwent:
"Dokumentów nie mam, i nigdzie się nie ruszę, i niech mnie Pan nawet nie
próbuje zmuszać, bo oskarżę o naruszenie nietykalności".

Art. 33a w ust 4. p. 2 daje możliwość przewoźnikowi (lub osobie
upoważnionej- konduktor) prawo zwrócenia się do organu (Policja, SOK) o
ustalenie tożsamości w przypadku odmowy. Ale w opisanym powyżej zdarzeniu
zanim na większej stacji pośredniej wsiądzie SOKista, by wylegitymować
niesfornego podróżnego, sam zainteresowany delikwent wysiada spokojnie trzy
stacje dalej po rozmowie z konduktorem..... i tak sobie dojeżdża do pracy
codziennie. Oczywiście raz na 100 (?) sokista jest już w pociągu i od razu
można wlepić delikwentowi karę, ale to bywa rzadko.

Czy konduktor mógłby zrobić coś innego w obecnym stanie prawa?

Za to w tramwajach, kontrolerami są osobnicy o nieprzeciętnych zdolnościach
oddziaływania przy użyciu własnego wyglądu zewnętrznego ;) Ale gdyby tak
ktoś powiedział: "idź Pan w cholerę, ja wysiadam, proszę mnie nie dotykać.".
Oczywiście, kontroler może zwrócić się do odpowiednich organów, ale czy sam
może podjąć jakieś środki (na jakiej podstawie)?