".B:artek." <m...@n...ma.i.nie.bylo.pl> napisał

> Tak pilnować, żeby nie miało okazji tego zrobić. Proste.

Czyli jak pilnować?
Wytłumacz mi, co konkretnie jeszcze taki rodzic powinien zrobić, by dziecko
niechcący nie potknęło się i nie strąciło czegoś ustawionego "na słowo
honoru"?

> Albo prewencyjnie nie wchodzić.

A najlepiej w ogóle nie wychodzić z domu, bo zawsze coś się może
przypadkiem wydarzyć.
Genialne w swojej prostocie.

>> Dla Ciebie może słabe. Dla normalnego człowieka nie.
>> Naprawdę nigdy nie zdarzyło Ci się_niechcący_czegoś zrzucić nie przez
>> własną niezdarność, tylko właśnie z powodu tego, że coś było źle
>> zabezpieczone?

> Coś tam stoi? Stoi. To jak tu mówić o słabym zabezpieczeniu? Człowiek ma
> oczy, ma nogi, ma mózg i widzi gdzie lezie.

Naprawdę jesteś w stanie z góry ocenić, że gdy weźmiesz towar z półki, to
się reszta na Ciebie nie wysypie?
Albo gdy przejdziesz koło stojaka z widokówkami, to się nie przewróci?
Nigdy Ci się nie zdarzyły takie sytuacje?

Poza tym co to za głupi argument, że STOI?
Stać może też domek z kart albo chwiejąca się sztaplarka z toną
nieumocowanego towaru.

> Jak widzi, że ciasno i niebezpiecznie, bo może coś strącić, to nie lezie.
> Proste chyba?

Równie proste jak to, że się w takich ciasnych i pełnych klientów miejscach
nie ustawia wieżyczek z porcelany wiedząc, że prawdopodobieństwo strącenia
tego wynosi niemal 100%. A jeśli się ustawia, to się ma pretensje_tylko_i
wyłącznie do siebie, że ktoś to strącił. Naprawdę masz jakiś problem ze
zrozumieniem oczywistości czy też jesteś sklepikarskim reliktem z czasów
głębokiej komuny, który sklep otwiera tylko dla siebie?

> Wejdzie sobie do Media Marktu czy innego Euro. Przywal łokciem w ekran TV
> obracając się i powiedz potem obsłudze, że TV był słabo zabezpieczony.

Jeśli będzie stał na środku drogi, którą poruszają się klienci, to
dokładnie tak właśnie powiem. I jeszcze im wytoczę proces o bolący łokieć
:P

>> Nie widzę analogii, więc uprasza się o niepodawanie beznadziejnych
>> przykładów.

> A ja proszę o przeczytanie ponownie i zastanowienie się. Głębsze.

Nie widzę powodu, by się nad tym głębiej zastanawiać, bo jak pisałem - nie
ma żadnej analogii między tymi dwiema sytuacjami.
Co ma granie w piłkę i stłuczenie czyjejś szyby w oknie (czyn jak
najbardziej naganny*) do braku zabezpieczenia towaru na środku sklepu
pełnego klientów?

* ale już w sytuacji, gdy staniesz na środku boiska i dostaniesz w łeb tą
piłką, to pretensje możesz mieć tylko do siebie

> Jeżeli nie będzie chciał zapłacić za szkodę, to tak. Nic z tym nie
> zrobisz? Toś faktycznie łoś... Albo ubezpieczony :)

Owszem, ubezpieczam się na wypadek różnych nieprzewidzianych i
niezawinionych przez nikogo sytuacji. Łosiostwa w tym nie widzę.
Ty wolisz się pieniaczyć po sądach - Twoja sprawa :) Jak pisałem -
powodzenia w udowadnianiu celowości cudzych działań.

>> Jest to kompletnie nieważne do kogo należy rura. Pękła przez przypadek -
>> można powiedzieć nieszczęśliwy wypadek czy zbieg okoliczności. Trzeba
>> byłoby być kretynem, żeby kogoś z tego powodu pociągać do
>> odpowiedzialności, jeśli ewidentnie nie ma w tym jego winy.

> Nie ma winy w potocznym rozumieniu tego słowa ("bo nie chciał") czy nie
> ma winy jako przesłanki odszkodowawczej? Bo to może być różnica. Nawet
> jak ktoś nie chciał, to wina często jest.

Pokaż mi palcem moją winę w sytuacji, gdy pęka rura w mojej ścianie (ja nie
mam o tym pojęcia) i zalewa sąsiada.
Musiałbyś mieć naprawdę nierówno pod sufitem domagając się ode mnie w
takiej sytuacji odszkodowania.

> Najczęściej występuje ona mimo jego woli, a i tak jest za nią
> odpowiedzialny.

No comment :/
Za piorun, który pierdyknął w pożyczony przez Ciebie samochód też się
czujesz odpowiedzialny?

> Szczególnych nie ma, więc posiłkuję się ogólnymi przepisami
> odpowiedzialności odszkodowawczej.

No i gdzie te przepisy?

>> Teraz poproszę o więcej szczegółów z dochodzenia i zeznania świadków.
>> Wtedy dopiero będe mógł ocenić sytuację.

> Dla oceny materialnoprawnej nie jest to konieczne, naprawdę :)

W takim razie_naprawdę_nie mamy o czym dalej rozmawiać, bo to tak, jakby
ślepemu opisywać obrazy Matejki.

K.