"NS" <1...@p...com> napisał:

> Sprawa, ktora zasygnalizowalem jest dosc skomplikowana. ZUS w 2002 zlozyl
> doniesienie do Prokuratury o przestepstwie, stwierdzajac ze w 1990 roku
> osoba starajaca sie o emeryture przedlozyla falszywe zaswiadczenia,
> otrzymala przez to nienalezna emeryture i od tamtego czasu ja pobierala.
>
> Ale osoba na pewno jest niewinna i tego nie zrobila! Lecz niewazne - nie o
> to mi teraz chodzi.

Jesli tego nie zrobiła - lepiej udowodnic w postepowaniu, ze nie popelnila
przestepstwa. Jeśli prokurator umorzy postepowanie z powodu "niestwierdzenia
znamion czynu zabronionego" mozna bedzie dla uprzykrzenia sprawy ZUS-owi
wytoczyć powodztwo o bezpodstawne oskarżenie.

> Zastanawiam sie, czy nie mozna tej sprawy ubic juz w zarodku, dowodzac,
> ze wskazane przez ZUS "przestepstwo" juz dawno nie jest przestepstwem i
> nie moze byc scigane. Do ktorego typu (1-5) nalezy zakwalifikowac opisany
> przeze mnie czyn?

Nie uważam tego za najlepszy pomysł na obronę, ale niech moze specjaliści
sie wypowiedzą. Wystepujac z wnioskiem o uznanie sprawy za przedawnioną
niejako przyznajesz sie do czynu, próbując sie wykpić w ramach prawa od
odpowiedzalności.

> Jak tu interpretowac skutek? Emerytura byla pobierana w 1990 roku
(pierwsza
> juz w dwa miesiace po jej przyznaniu), jak i w
> roku 2002....(jej wyplacanie zostalo wstrzymane dopiero teraz).

Skutkiem jest w tym wypadku odbieranie tej emerytury.
Jesli zostałoby udowodnione popelnienie przestepstwa oszustwa (sfałszowanie
papierów i wprowadzenie w blad ZUS) to pobierajacy nielegalnie emeryture
nadal popelnia przestepstwo (wyłudzenie też zalicza sie pod oszustwo) i na
nic tu przedawnienie.

--
TOM @ WORK
Sygnaturka poszla sie *.*
(przejść na spacer razem z dyskiem....)