Użytkownik "Buker" <n...@d...pl
> napisał w wiadomości news:a7iiva$jgu$1@news.tpi.pl...

> Owszem jest to wykroczenie.

Co to znaczy "to"?

Przypominam stan faktyczny;
>> Mloda dziewczyna wagi mocno lekkiej jedzie tramwajem,
>> siedzi spokojnie. Kiedy podnosi sie aby wysiasc na przystanku,
>> droge zagradza jej drublas, z 90kg wagi, wyjmuje identyfikator
>> i zada biletu (wczesniej nie przeprowadzal kontroli).
>> Dziewczyna mowi, ze bilet ma w placaku, ktory jest aktualnie
>> na plecach a teraz musi wysiasc.
>> Na przystanku okaze bilet. Kontroler (wraz z drugim) wlasnymi cialami?
>> zastawiaja wyjscie, zmuszajac do jazdy dalej.

I kto tu popełnił wg Ciebie wykroczenie szalbierstwa
z art. 121 kw?
Dziewczyna?

Przeczytaj ten przepis jeszcze raz, wymień kolejne znamiona
strony podmiotowej i daj sobie odpowiedź na pytanie
czy można je przypisać dziewczynie.
W taksówce to już prędzej - zgodzę się z Tobą.
Por. Uchwała SN VI KZP 69/72
" 2. Wyłudzenie przejazdu prywatną taksówką stanowi wykroczenie
określone w art. 121 § 2 k.w. bez względu na wysokość wyrządzonej
tym czynem szkody."

Trzeba przyjąć, że czyn dziewczyny może, wszak pod wieloma
warunkami, o których nic nie wiemy, że zostały spełnione,
wypełniać znamiona czynu ale tylko z § 1 art. 121 kw gdyż tramwaj
należy prawie zawsze do przedsiębiorstwa dysponującego karami
określonymi w taryfie co powoduje, że § 2 art. 121 kw
nie będzie mógł być tu zastosowany.

Skąd zatem panowie kontrolerzy (i Ty) wiedzieli, że dziewczyna
* pomimo nieuiszczenia dwukrotnie nałożonej na nią kary...
a także
* już 3 raz w ciągu roku bez zamiaru uiszczenia...

No skąd?

Oj Panie Buker, grzmisz na innych (słusznie zresztą)
ale sam czasem też przesadzasz.

PS.
Fragment uchwały SN I KZP 14/00 z dnia 2000.06.20.

"W orzecznictwie Sąd Najwyższy podkreślał wielokrotnie, że zasadniczą i
zawsze mającą pierwszeństwo metodą wykładni jest wykładnia językowa.
Odstąpić od niej można jedynie wtedy, gdy jej wynik prowadzi do ustalenia
takiej treści interpretowanego przepisu, która nie da się zaakceptować ze
względu na konsekwencje o charakterze systemowym albo z uwagi na to, że nie
służy on realizacji funkcji, jaką temu przepisowi nadał ustawodawca.