Rafał [###k...@N...gazeta.pl.###] napisał:


Na praktykę prawa składa się istniejacy stan prawny oraz linia
orzecznictwa. Jak napisał Przemek, to zatrzymanie samochodu jako
narzędzia służącego do popełnienia wykroczenia lub przestępstwa jest
zgodne z obowiązującym prawem od dawna. Co najmniej od 1969 roku, bo
było możliwe w poprzednim kodeksie karnym. Tyle, że do noweli sama
jazda w stanie wskazującym na spożycie była wykroczeniem, a nie
przestępstwem, ale przecież i do wykroczenia można to zrobić (vide
art. 30 kw).

Do chwili obecnej linia orzecznictwa była taka, że samochodów się nie
zabierało. No bo ustawa mówi o tym, że "przepadku nie orzeka się,
jeżeli byłoby to niewspółmierne do wagi popełnionego wykroczenia,
chyba że chodzi o przedmiot pochodzący bezpośrednio z wykroczenia.".
Ale to jest pojęcie dość względne. I można uznać, że jednak wartość
samochodu jest współmierna. W wypadku przestępstw w art. 44 kk mowa
jest o tym, że sąd może orzec przepadek narzędzi. Przy czym i tu mowa
o wpółmiernościw wartości, co jest pojęciem dość cennym.

Reasumując, to akurat postulat zabierania samochodów jest całkiem
możliwy do realizacji w praktyce. Jak widać niewiele pomogło uznanie
jazdy po pijaku za przestępstwo (było wykroczeniem). Może groźba
utraty pojazdu wszcząśnie co poniektórymi.

Z tym, że sprawa jest dość kontrowersyjna akurat z powodu
praktycznego. Zauważcie, że przepadek rzeczy można orzec w odniesieniu
do rzeczy stanowiącej własność sprawcy. A zatem będzie nierówność
wobec prawa, bo samochody będące w leasingu, samochody firmowe czy
zarejestrowane na kilka osób w rodzinie, albo zgoła samochody cudze
przepadkowi nie będą podlegały. Z tego powodu uważam, że to nie
najlepszy pomysł.