Liwiusz pisze:

>>> Miałem wątpliwą przyjemność znajomości z osobą, która zawsze mówiła
>>> prawdę. Nikt jej nie lubił.
>>
>> Cóż, płytcy ludzie preferują wazeliniarzy ;->
>
> Rozumiem, że Ty lubiłbyś osobę, która - zamiast coś przemilczeć i
> normalnie z Tobą rozmawiać - wytykałaby Ci, że jesteś nieuprzejmy,
> arogancki, atakujący każdego w dyskusji na niskim poziomie, pieniacz,

Jeśli byłoby to uzasadnione, obiektywne, rzeczowe i aktualne - w czym
problem?

> dający się pobić a potem wypłakujący się do temidy i wylewający swoje
> żale na grupie?

Była mowa o prawdzie. A nie bezmyślnej interpretacji mającej tyle
wspólnego z rzeczywistością, co oskarżenia III Rzeszy, że to Polska
pierwsza ją zaatakowała.

>>> Pewien poziom niedomówień w społeczeństwie
>>> jest konieczny.
>>
>> Bo?
>
> Bo do cholery bez tego życie byłoby nie do zniesienia. Jak mi się żona
> znudzi, to niekoniecznie muszę jej mówić, że jej nie kocham, tylko mogę
> w spokoju dożyć do emerytury.

Sęk w tym, że to i tak "wyłazi". Czyż nie logiczniejsze jest albo
wspólne popracowanie nad problemem, albo (jeśli to nie zadziała)
kulturalne rozstanie bez wojny albo nękania się do śmierci? (czy może
planujesz rozwód zaraz po osiągnięciu wieku emerytalnego? ;) )