W dniu 13.09.2020 o 03:33, Marcin Debowski pisze:

>>>>> Na gołym ciele, to "gołym okiem" widać kierunek postrzału. Rana wlotowa
>>>>> wygląda zupełnie inaczej od wylotowej. Tego się nie da pomylić. Ale
>>>>> jeśli faktycznie są takie rozbieżności w opiniach, to nie dziwota, że
>>>>> nie ma jak zarzutu postawić policjantowi.
>>>> No ale jak mogą być wątpliwości w tak podstawowej sprawie? Możesz sobie
>>>> wyobrazić sytyację gdzie to niemożliwe (załkadając że zwłoki i ubrania
>>>> nie są przemielone)?
>>> Osobiście nigdy się nie spotkałem z taką sytuacją, ale życie czasem
>>> potrafi wymyślić takie scenariusze, że z "ostrozności procesowej"
>>> wykluczyć tego nie chcę. Ja się zastanawiam, skąd w ogóle trzech biegłych.
>> No więc trochę się wyjaśniło. Żaden biegły nie twierdzi, że strzał padł
>> w plecy. Jeden z biegłych stwierdził, że drobiny prochu są na plecach, a
>> nie ma ich na brzuchu. Też intrygujące.
> A nie analizowali ran, ubrań itp? Od strony wlotu będą zapewne fragmenty
> tkaniny, skóra zostanie "wepchnięta" etc. No i mówisz, że wygląda to, że
> nie sposób pomylić - zgaduje, że wlot jest mały, a wylot już
> niekoniecznie. Co się normalnie robi w takich wypadkach?

Wiem tyle, co piszą w Internecie. Nagle pojawiły się tytuły, ze treści
biegły stwierdził, ze strzelono w plecy, to przegoglowałem i któryś
artykuł zawiera informację, że nie tyle stwierdził postrzał w plecy,
tylko że na placach są drobiny prochu. Kolejny kamyczek do mojego
"ogródka" w sprawie rzetelności mediów.

To taki am rzetelny dowód, co udowadnianie wybuchu w Smoleńsku poprzez
drobiny materiału wybuchowego na skrzydłach.
>
>> Moim zdaniem drobiny prochu lecą wolniej od pocisku, więc przy strzale z
>> większego dystansu mogły dolecieć dopiero w momencie, gdy postrzelony
>> obrócił się. To by świadczyło o strzale z kilku metrów i postrzeleniu w
>> coś twardego - przykładowo miednicę - dość daleko od osi obrotu, co
>> postrzelonym obróciło. Sądzę, ze mógł trafić go po tej stronie, w którą
>> on się z nożyczkami obracał, co przyspieszyło obrót.
>
> Jak z daleka to powraca pytanie po co w ogóle strzelał, chyba, że chciał
> w nogi i mu nie wyszło. A jak się proch zachowuje to nie wiem, ale nie
> rozumiem dlaczego opierać to wszystko na prochu.

Ja też nie. Po prostu dziennikarze chcieli zaistnieć.
>
> Mogli też w końcu uświnić mu tył koszulki rękami, bo przecież proch się
> osadza też na rękach podczas strzału, a tam zdaje się była jakaś scena,
> że ten co strzelał, przyszedł to tego drugiego i miał zakrwawione ręce,
> więc jakby dotykał ofiary.
>
Podobno go próbował ratować. Może obrócił go na plecy i rękami krwotok
tamował. Generalnie informacja o prochu na plecach jest intrygująca, tym
nie mniej jest to po prostu jakiś element całej układanki do złożenia.
Cząsteczki są bardzo lekkie i szybko tracą energię kinetyczną. Jak
strzelał z góry na dół, to mogły do trafionego nie dolecieć w ogóle
spadając na ziemię. Potem w trakcie akcji ratowniczej mogli
postrzelonego na tym plecami położyć.

Sprawa na pewno intrygująca i wymagająca wyjaśnienia, ale w świetle
opinii pozostałych, że strzał był z przodu do tyłu tytuły artykułów są
po prostu kłamstwem i obliczone są tylko i wyłącznie na to, ze ktoś w to
kliknie, by prezeczytać szczegóły, a tym samym odsłoni kilka reklam..

--
Robert Tomasik