On 2018-05-01, Wojciech Bancer <w...@g...com> wrote:
> On 2018-04-30, Marcin Debowski <a...@I...zoho.com> wrote:
>
> [...]
>
>>> To są pojęcia z zakresu etyki lekarskiej i rozróżniania nie tylko życia
>>> jako takiego, ale również patrzenia na jego jakość.
>>
>> No ale to oczywiste. Problem w tym, ze nie za bardzo rozumiem tę logikę.
>> Albo masz świadomość, cierpisz, zyjesz ale umierasz, przedłużona agnia,
>> chcą pomóc abyś się nie męczył. Ok.
>
> Z tego co czytałem, to Alfie mimo wszyskto umierał. Jego stan nie był
> stabilny, tylko pogarszał się. Fakt, pewnie już nie cierpiał (albo mniej
> cierpiał, tego nie wiemy), ale jaki widzisz sens w przedłużaniu takiego
> życia? To nie była sytuacja w której dziecku można było pomóc.

Jeśli nie cierpiał, to widzę sens w robieniu tego, jesli mogłoby to
jakoś pomóc rodzicom (nie szkodząc równocześnie innym pacjentom). Może,
gdyby przekonali sie, że pobyt w innym szpitalu też nic nie daje, byliby
na to wszystko bardziej gotowi.

> Na pewno my w internecie mamy za mało danych by to w jakikolwiek
> wiarygodny sposób ocenić. Mi osobiście trudno uwierzyć, że ludzie
> którzy zajmowali się nim przez rok bezdusznie "ot tak"
> stwierdzili sobie że odłączą go bo im się to znudziło.

Nie oceniam. Po prostu mam watpliwości co do logiki postepowania.

> A tego że rodzice nie zawsze podejmują najlepsze decyzje, to chyba
> nie trzeba mówić? Idąc w drugą stronę, czy uważasz, że matka
> nie pozwalająca wyleczyć dziecka ze względu na "przekonania
> religijne" (które np. zabraniają transfuzji krwi) postępuje
> w najlepszym interesie tego dziecka? Bo ona może tak
> oczywiście myśleć.

Tego tez nie twierdziłem. Jesli podtrzymanie go przy życiu nie krzywdziło
nikogo, a odłączenie wydawało się krzywdzić jego rodziców to po co na siłę
odłączać?

--
Marcin