On 2018-05-02, Marcin Debowski <a...@I...zoho.com> wrote:

[...]

>> Z tego co czytałem, to Alfie mimo wszyskto umierał. Jego stan nie był
>> stabilny, tylko pogarszał się. Fakt, pewnie już nie cierpiał (albo mniej
>> cierpiał, tego nie wiemy), ale jaki widzisz sens w przedłużaniu takiego
>> życia? To nie była sytuacja w której dziecku można było pomóc.
>
> Jeśli nie cierpiał, to widzę sens w robieniu tego, jesli mogłoby to
> jakoś pomóc rodzicom (nie szkodząc równocześnie innym pacjentom). Może,
> gdyby przekonali sie, że pobyt w innym szpitalu też nic nie daje, byliby
> na to wszystko bardziej gotowi.

Nie byliby. Na coś takiego nie da się przygotować.

>> A tego że rodzice nie zawsze podejmują najlepsze decyzje, to chyba
>> nie trzeba mówić? Idąc w drugą stronę, czy uważasz, że matka
>> nie pozwalająca wyleczyć dziecka ze względu na "przekonania
>> religijne" (które np. zabraniają transfuzji krwi) postępuje
>> w najlepszym interesie tego dziecka? Bo ona może tak
>> oczywiście myśleć.
>
> Tego tez nie twierdziłem. Jesli podtrzymanie go przy życiu nie krzywdziło
> nikogo, a odłączenie wydawało się krzywdzić jego rodziców to po co na siłę
> odłączać?

"Wydawało", a jest (moim zdaniem) wprost przeciwnie. Teraz rodzice mogą zająć
się swoim życiem, przeżyć żałobę, pogodzić się z faktem. Jaki sens ma
przeciąganie całej sytuacji? Medycznie sprawa była jasna.

--
Wojciech Bańcer
w...@g...com