Liwiusz <l...@b...tego.poczta.onet.pl> writes:

> W dniu 2012-05-11 11:42, Nixe pisze:
>>
>> To 120 to cena dwójki?
>> Moim zdaniem pracodawca pokrywa tyle, ile kosztuje pokój, w którym
>> mieszkał pracownik. Jeśli nie było jedynek i musiał mieszkać w droższej
>> dwójce, to siłą rzeczy do rozliczenia jest 120, bo kto miałby niby
>> pokryć różnicę, jeśli niczyja to wina, że w hotelu jedynek akurat nie
>> było wolnych?
>> Tym sposobem można przemycić żonę/męża/kochankę/whatever i zasadniczo
>> nikt tego nie sprawdzi, bo nie sądzę, by pracodawca miał dzwonić do
>> hotelu i sprawdzać, czy faktycznie nie było wolnych jedynek ;-)
>> To jedynie kwestia uczciwości i układów na linii pracownik-pracodawca.
>
> Zwykle jest tak, że cena dwójki do jednoosobowego wykorzystania jest
> niższa (i być może sposób wykorzystania pokoju jest widoczny na
> rachunku).

Zwykle (kraje tzw. Zachodu) typowy hotel w ogóle nie ma jedynek.
Podstawowym pokojem jest pokój z podwójnym łóżkiem, przy czym różnica
w cenie między wykorzystaniem pokoju dla 1 osoby i dla 2 może być
zero, albo w wysokości kosztu śniadania drugiej osoby, albo
symbolicznie więcej.

Ale na fakturze na ogół jest napisane, _ile osób zakwaterowano_.
I jeśli jedną, to pracodawcy nie interesuje cena, byle była w limicie
(nie musi to być najtańszy pokój w tym hotelu).
Ale jeśli jest napisane, że dwie osoby, to się zaczynają schody.

MJ