W dniu 2013-01-14 00:15, Robert Tomasik pisze:

> NFZ, czyli naszych ubezpeiczeń. Ze środkó publicznych przykładowo jest
> finansowane ratownictwo i jak dzwonisz na pogotowie, że potrącony leży
> na ulicy, to nikt nie pyta, czy ma ubezpiecznie NFZ. Chwilowo nie
> przychodzi mi do głowy żaden inny przypadek, by u nas ze środkó
> publicznych finansowano służbę zdrowia, choc tego nie wykluczam. Ale

No to do dzieła, koledzy! Zaprzęgnijmy gugla i szukajmy jak to jest, gdy
przychodzi do przychodni człowiek nieubezpieczony, bez pieniędzy i z
bolącym zębem. Nie wierzę, aby takich przypadków nie było.


> razem. Potem wydzielono NFZ-ty. Ale nikt się nie zastanowił, żę o ile
> świadczenie emerytalne ewentualnie może zależeć od wysokości wpłat i
> różnicowanie ma tu jakiś sens, to ubezpieczenie zdrowotne już nie.

A czy nie uważasz, że emerytura (nazwijmy ją umownie rentą starczą -
czyli zapewnione przez państwo budżetowe wsparcie dla osób, które z
racji wieku (tak, tylko wieku!) nie są w stanie pracować) też powinna
być "wszystkim po równo" na poziomie czegoś w rodzaju minimum socjalnego?
Oczywiście za tym ma iść obniżenie składki emerytalnej. Resztę należy
zostawić ludziom w portfelach. Niech zrobią z tym co chcą. Niech kupią
akcje banku, działkę na Księżycu, narobią i wykształcą dzieci. Z tego
będą mieli "emeryturę" proporcjonalną do zarobków i własnej
zapobiegliwości. A jeśli ktoś woli żyć "krótko, ale mocno", to jego wybór.

Z ubezpieczeniem zdrowotnym powinno być podobnie. Z budżetu winno być
finansowane pewne, precyzyjnie określone i zbilansowane minimum. Na to
ma iść "minimalna składka ZUS". Zakres świadczeń minimalnych nie może
być zbyt szeroki - np. bez transplantacji i leczenia raka. Wszak
świadczeniodawcy widzą tu garnek miodu i kłębią się jak osy, żeby się do
niego dobrać.
Reszta świadczeń - z ubezpieczeń dobrowolnych.

Czyż to nie jest racjonalne?

--

Dziękuję. Pozdrawiam. Ten Maruda.