Cześć
znalazłem interesujące orzecznictwo w sprawie umów przedwstępnych. Całkiem
nowe, więc chyba reprezentatywne co do poglądów judykatury. Najpierw na rzecz
tezy, że to umowa sui generis:

"Zwłoka zobowiązanego z umowy przedwstępnej do zawarcia umowy przyrzeczonej
może być uznana za niewykonanie umowy w rozumieniu art. 390 § 1 kc."
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 14 grudnia 1999 r. II CKN 624/98
Teza ta mówi sama za siebie - przeczytałem uzasadnienie. Jeśli niewykonanie
umowy przedwstępnej (niezawarcie umowy przyrzeczonej) stanowi niewykonanie
umowy, to wszystko jasne - umowa przedwstępna jest umową.


Do Pawła Hajdysa:
Teraz ciekawe orzeczenie o znaczeniu terminu:


"Nie stanowi wypełnienia wymogu umowy przedwstępnej stwierdzenie umieszczone w


ejże umowie, że zawarcie umowy finalnej nastąpi „w najbliższym, wyznaczonym

przez
notariusza terminie”. Prawidłowa wykładnia art. 389 kc wskazuje, że kres

terminu powinien być z góry ustalony w sposób nie budzący żadnych trudności w
zorientowaniu się od kiedy strony umowy związane będą obowiązkiem zawarcia
umowy przyrzeczonej."
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 lutego 1994 r. I ACr 36/94

Orzeczenie to potwierdza chyba moje zdanie, że termin musi być "zamknięty".
Chciałbym jeszcze dorzucić coś do twojego zdania, które opiera się na
orzeczeniu SA w Lublinie. Otóż trochę przekręciłeś to orzeczenie, gdyż wziąłeś
pod uwagę chyba tylko jego pierwszą część, mówiącą o dotychczasowej praktyce.
Druga część mówi wyraźnie o nowych trendach, mniej liberalnych co do terminu.
Dla wyjaśnienia wszelkich wątpliwości przytaczam całą tezę pkt-u 1:

"Nie stanowi przesłanki ważności umowy przedwstępnej zachowanie określonej
formy. Jeśli ustawa wymaga do ważności umowy przyrzeczonej zachowania
szczególnej formy (np. w danym przypadku aktu notarialnego - art. 158 zd. 1
kc), a umowa przedwstępna nie została zawarta w tej formie, to nie jest ona z
tej przyczyny nieważna, a tylko strony umowy przedwstępnej pozbawione są
możności dochodzenia zawarcia umowy przyrzeczonej (art. 390 § 2 kc w zw. z
art. 64 kc). Ukształtowana praktyka sądowa w zakresie oznaczenia terminu
przewidzianego w art. 389 kc była bardzo liberalna i nie wymagała ustalenia
ścisłej
daty kalendarzowej (wystarczało np. określenie „na wiosnę”, „po

żniwach”,
„po określonych świętach”). W każdym razie jednak powinno nastąpić

takie oznaczenie kresu terminu, aby dał się on z góry ustalić bez żadnych
trudności. Określenie terminu, który strony przyjęły w omawianej umowie
przedwstępnej, a sprowadzające się do stwierdzenia, że sporządzenie aktu

otarialnego powinno nastąpić „...w terminie jak najkrótszym” - nie czyni

zadość wymaganiu oznaczenia terminu zawartego w art. 389 kc, nawet przy
najbardziej liberalnej wykładni."


wróć uwagę na słowa: "była bardzo liberalna", "nie wymagała" - czas przeszły.

Dalej jest wyraźnie o obecnym stanowisku SA. Widać więc, że również te
orzeczenia każą "zamykać" termin.


ps. do Beaty - sorrki za ostre słowa, ale mam wrażenie że twoje uwagi są
osobiste a nie merytoryczne. Oczywiście zawsze staram się mieć też swoje
zdanie, odpowiednio uzasadnione i przemyślane. Mimo wszystko przepraszam.
Pozdrawiam
--
============= P o l N E W S ==============
archiwum i przeszukiwanie newsów
http://www.polnews.pl