W wiadomości news:ab63de3d698760f743dc1145b2fd9929@news.home.net.
pl
Olgierd <o...@p...pl.pl.spam.nie> pisze:

>> Zakaz to zakaz. Można wnioskować, że jak coś jest karane to znaczy, że
>> jest
>> zakazane, ale w samym zapisie zakazu nie ma. Dla lepszego
>> zobrazowania: w PoRD używa się wprost sformułowania "zabrania się...".
> Jednym słowem: art. 148 kk nie przynosi zakazu zabijania, w takim samym
> sensie jak nie ma zakazu odmowy odbierania poczty? Czyli: zabijać wolno
> ale pocztę trzeba odbierać?
Art. 148 (i inne) sam w sobie nie zawiera zakazu. KK stosuje pojęcie czynu
zabronionego pod groźbą kary. Z tego można wywnioskować, że skoro czyn jest
karany, to jest zabroniony (jak pisałem).
Ba, gdybyż prawo i logika szły pod rękę, albo chociaż obok siebie, prawnicy
nie mieliby za wiele do roboty. ;)
A do tego jeszcze bełkotliwy niekiedy język aktów prawnych...

>> Czy zatem listonosz wręczając pismo
>> nieznanej
>> osobie prawidłowo wypełnia swój obowiązek
> Tak, prawidłowo. Stanowią o tym przepisy.
Z tego co przeczytałem wynika, że przesyłkę ze skutkiem doręczenia można
wydać osobie pełnoletniej zamieszkałej z adresatem. Zaistnienie tych
okoliczności doręczyciel powinien IMHO jakoś sprawdzić, a nie może żądać
okazania dokumentów (może poprosić). Ale może coś przeoczyłem?

--
Pozdrawiam
Jotte