"Gruby Jendrek" <s...@p...onet.pl> wrote
> Hmmmmm - bezprawne ograniczenie czyjejś wolności ze względu na roszczenia
> finansowe w stosunku do niej ma znikomą szkodliwość?

Ja rozumiem Twoje wątpliwości, bo sam je mam.
Też bym wolał, aby było wprost podane, i kontroler nie musiał popełniać
czynu, aby potem ktoś dumał czy to był występek czy jednak ok dla
społeczeństwa. Ale po to są normy generalne choćby wyłączające bezprawność,
aby z nich też korzystać, gdy jest bubel prawny albo sytuacja
nieuregulowana.

Weź pod uwagę, ze to nie jest zwyczajene roszczenie. To jest sytuacja,
gdzie przewidziano w ustawie wyraźnie, iż w przypadku braku dokumentów
tożsamość ustalana jest przez Policję. I conajmniej dobrą regułą społeczną
jest to, że ten mający zobowiązanie, powinien dołożyć chociaż starania, aby
się temu nie sprzeciwiać. Zwłaszcza, gdy sposób postępowania jest podany i
wierzyciel tego żąda-umożliwienie Policji sprawdzenia danych.

Jeśli delikwent, który nie zapłacił, nie okazał dokumentu i siłą chce
uniemożliwić sprawdzenie jego danych to wybacz... ale kto uwierzy, że on się
spieszy do kasy wpłacić karę. Daje to conajmniej uzasadniony przekonanie, że
gapowicz łamie reguły społeczne.
Czy w tej sytuzcji, oceniając działanie kontrolera sąd będzie się kierował
tylko i wyłącznie semantyczną wykładnią uprawnień z Prawa Przewozowego, czy
rozwiązanie partyzanckiej, jakie stosował kontroler uzna zostanie za
społecznie nieszkodliwe...?

INNE ROZWIĄZANIE
Poza tym adwokat kontrolera może stosować inną linię obrony, w moim
przekonaniu bardziej kruchą, ale ją przedstawię:
Przyjąć, iż uprawnienie do żądania dokumentów od gapowicza jest to
upoważnienie do legitymowania, tyle, że inaczej sformułowane. I wtedy mamy
art. 65 par. 2 kodeksu wykroczeń i tak:
brak okazania dokumentu uprawnionej instytucji-->wykroczenie-->ujęcie
obywatelskie
(Na potrzeby tego wykroczenia można poszukać orzeczeń, że instytucja
państwowa, to ta, gdzie skarb państwa lub samorząd ma większeść czy jakoś
tak było...)