Użytkownik Andrzej Lawa napisał:

> Bredzisz. Naruszenie miru domowego wymaga przełamania zabezpieczeń

nie wymaga.

> (włamanie) lub zignorowanie wezwań osoby posiadającej tytuł prawny do
> opuszczeni ogrodzonego terenu.

Art. 193 K.K.: Kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu,
pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby
uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza

> Póki co jest mowa o wejściu na jakiś teren za otwartą bramą.

Nieopuszczanie obiektu ma miejsce także wtedy, gdy sprawca znalazł się w
danym miejscu legalnie, ale następnie stał się osobą niepożądaną i mimo
żądania osoby uprawnionej nie opuszcza mieszkania lub innego miejsca.

Naruszenie miru domowego popełnione może być jedynie w formie winy
umyślnej, także i w postaci zamiaru ewentualnego (np. sprawca nie jest
pewien czy gospodarz istotnie nie życzy sobie jego wizyty, niemniej
godzi się z taką ewentualnością).

http://prawo-karne.blogspot.com/2009/07/naruszenie-m
iru-domowego.html


>> przeprosic za swoją pomyłkę lub rozsiąść sie wygodnie i poczekać aż
>> włąściciel wezwie policję, która cię wyprowadzi.
>
> Chwila, a skąd ty nagle tam jakiegoś właściciela wynalazłeś?

Obecnie kazda nieruchomośc ma właściciela. Miasto. Gmina. Firma. Osoba
prywatna.

> Jeśli ktoś jest, to od razu wiadomo czy sobie życzy gości czy nie.

Skąd?

>>> Miałem ławkę. Ktoś na niej usiadł. Nie mam ławki. Póki nie wstanie.
>>
>> Blad. Lawka dalej istnieje.
>
> Samochód też.

Ale nie moge go używać. A ławkę - owszem.

>
>> Moze przyjsc wlasciciel, poprosic o zejscie
>> z niej i ją ... zaczac malować :)
>
> W przypadku samochodu też może pojawić się właściciel. Więc co za różnica?
>

Istotna.