On Fri, 22 Aug 2025 00:08:43 +0200, Robert Tomasik wrote:
> W dniu 21.08.2025 o 16:03, J.F pisze:
>>> Zacznijmy od tego, że liczy się nie polskie prawo przedwojenne, a prawo
>>> kraju, w którym zmarła (albo zostaje uznana za zmarłą) osoba i to często
>>> obecne prawo. W polskim prawie procedura uznania za zmarłego osoby,
>>> która zaginęła w czasie konfliktu zbrojnego, opiera się na przepisach
>>> Kodeksu cywilnego oraz Kodeksu postępowania cywilnego.
>>
>> Zaginęła powiadasz ... to w jakim kraju zmarła?
>
> Skoro zaginęła, to nie wiadomo.

A pisałeś, że prawo kraju, w którym zmarła sie liczy. Czyli którego?
Ba - czasem wiadomo, że opuściła Polskę, i nie wiadomo gdzie potem
przebywała.

Zaraz ... chyba coś za bardzo uprościłes.
Umrze mój ojciec w czasie wycieczki to Francji, i co - francuskie
prawo się stosuje?

>> Ale małżonkowie-własciciele mogli mieć dalszych krewnych - rodzeństwo,
>> wujków, ciotki, kuzynów. I powiedzmy że ktoś z nich przeżył.
>> Odziedziczyli cos po zmarłych? Na gruncie jakiego prawa?
>
> Możesz jakoś rozwinąć tę myśl?

Umarł mój wujek. Bezpotomnie, i bez żony. Nie zostawił testamentu.
Dziedziczę po nim?

A dziedziczyłbym w roku 1965, 1955, i w 1939 ?

A jak to nie wujek, tylko syn brata mojego dziadka, albo
wnuk brata mojego dziadka ?

>>> Ale to minimalny okres. Równie dobrze osoby zainteresowane mogły to
>>> robić w latach 90-tych. Wszak aktu zgonu wcześniej nie wydano. No i
>>> wówczas wchodzą w grę przepisy z lat 90-tych.
>> Oj ... jeśli jednak prawdopodobnym rokiem zgonu był 1943?
>> Mogli się jacys swiadkowie czy dowody zachować, że trafili do getta.
>
> I co to zmienia?

że prawdopodobny rok zgonu to 1943, a nie np 1965, bo wtedy złożono
wniosek o uznanie za zmarłego ...

J.