Dnia Mon, 4 Apr 2005 10:16:21 +0200, Roman G. napisał(a):

>> Oczywiście, jeśli rodzice nawet nie wiedzą o posiadaniu komórki przez
>> dziecko, sprawa wygląda nieco inaczej, no ale...
>
> Zauważ, że autor wątku chce całą sprawę załatwić za plecami rodziców.

Dlatego telefon dyrektora do rodziców pozwoliłby uniknąć wszelkich
kombinacji i niejasności w tej chociaż kwestii.

> Jego
> interesuje tylko zrobienie kuku dyrektorowi, ale bez wiedzy ojca, matki, bo
> boi się kary za używanie komórki wbrew postanowieniom statutu szkoły.

Myślę, że bez angażowania rodziców nie da się wytoczyć armat przeciw
dyrektorowi, bo zapewne zaangażowanie policji w sprawę skutkowałoby jej
skontaktowaniem się z rodzicami właśnie. Przecież ten uczeń jeszcze
pełnoletni nie jest. Nie ma więc możliwości pominięcia rodziców we
wszelkich działaniach prawnych dotyczących ich dziecka.

>
>> Gdyby to mojemu dziecku komórka została zabrana za rozmowę _na_przerwie_,
>> mocno bym się zdenerwowała.
>
> Chyba że zakaz używania komórek na przerwie byłby wpisany do statutu, który
> to statut akceptujesz jako matka, zapisując dziecko do tej, a nie innej
> szkoły, prawda?

Chyba nie do końca... Czy rodzic poświadcza własnoręcznie złożonym podpisem
zapoznanie się ze statutem szkoły? Jeśli nie to... Nie jestem przekonana,
czy można przyjąć za pewnik znajomość statutu.

>
>> I zastanawia mnie jeszcze jeden fakt: dlaczego dyrektor nie wzywa rodzica
>> np. telefonicznie, a jedynie poleca dziecku przyprowadzenie owego?!
>
> Bo w interesie ucznia jest przyjść z rodzicami, aby odzyskać telefon, i
> dyrektor nie musi o to spotkanie zabiegać.

Zabiegać? Od tego on tam jest! Za wielki by schylić się ku maluczkim? To
może nie powinien być dyrektorem? Szczególnie w czasach, kiedy trzeba
najgorsze rzeczy brać pod uwagę i sięgać wyobraźnią, przewidywaniami,
bardzo daleko - w trosce o dobro dziecka właśnie.

Jak widać czasami uczeń swój interes pojmuje dość dziwnie i wbrew
oczekiwaniom dorosłych. A że jest "tylko" dzieckiem, nie można wymagać od
niego absolutnej odpowiedzialności i rozsądku (w rozumieniu dorosłych) w
działaniu. Dlatego też twierdzę, że dyrektor powinien sam zawiadomić
rodziców (zlecić to wychowawcy, pedagogowi, sekretarce) i wezwać ich do
stawienia się w szkole. Jeśli uczeń ma coś poważnego do ukrycia, to raczej
będzie wolał stracić komórkę, niż ujawnić rodzicom fakt jej posiadania.
I w ten sposób coś ważnego być może umknie i szkole i rodzicom.
Ta dyskusja trwa tutaj już ileś dni. I tyleż dni dyrektor czeka cierpliwie,
aż uczeń przyprowadzi rodziców... Dla mnie to nie do przyjęcia. Już
miałabym różne niepokojące wizje, już zaciekawiłoby mnie, dlaczego rodzice
nie reagują, albo dlaczego/czy uczeń nie/zawiadomił rodziców.

Eva