witek wrote:

> mamy te same ustawy.
> ustawa z definicji dotyczy podatnika, a nie jego tesciowej, wiec
> oczywistem jest ze poniesienie ma byc poniesieniem przez podatnika do
> ktorego ustawa sie odnosi, a nie przez osobe trzecia.

To jest jasny i wyraźny przepis:
podatnik ma mieć fakturę i dowód poniesienia wydatku.
To podatnik korzysta z ulgi, więc to on ma udowodnić, że zapłacił.
Każdy sąd przyznałby w tym sporze rację urzedowi.
Trabi się o tym co roku, od kiedy jest ta ulga.
Ale coraz więcej zaczyna się pojawiać sierotek, które czytać
nie potrafią, płacą za nich babcie i teściowe, pojawiają się
publikacje prasowe inaczej "zorientowanych" dziennikarzy i prawników,
urząd sam od czasu do czasu wyjeżdża z opinią, która nie utrzymałaby się
kilku minut w sądzie (płacenie przez żonę, czy jedno imię na fakturze).
Dodatkowo dorabianie do tego intencji ustawodawcy
(jak np za kogoś ważnego zapłaci mamuśka) może spowodować,
że ktoś, gdzieś dopuści takie płacenie za kogoś i na mocy nielegalnego pisma
ministra finansów stanie się to normą.
A na razie jak się nie chce mieć problemów,
to trzeba zapłacić w taki sposób, żeby faktu poniesienia wydatku przez
podatnika
nie można było podważyć.