> Na zasadzie błędu. Skoro bilety albo są, albo ich nie ma, to nie wiadomo
> czy są, czy ich nie ma, a więc można przypuszczać że są. A jak się już
> wsiądzie i się okaże, że nie ma, to nie można wysiąść i kupić, bo autobus
> już jedzie.

Dobrze, ale mozna to uczynic na nastepnym przystanku. Nie mowiac juz o tym,
ze komu szkodzi podejsc do pierwszych drzwi i z zewnatrz zapytac czy
kierowca ma bilety?

> Jakby było napisane, że kierowca nie oprowadzi sprzedaży biletów,
> to się zgodzę.

W Taryfie jest wyraznie napisane, ze prowadzi ale nie obligatoryjnie. Czyli
ma pelne prawo nie prowadzic.
Moze ujme to inaczej - generalnie nie prowadzi, choc w wyjatkowych
sytuacjach moze sprzedaz, gdyz "sprzedaż biletow przez kierującego pojazdem
jest jedynie rozszerzeniem stacjonarnej sieci sprzedazy biletow".

> Podejmuję się przed sądem bronić takiego gapowicza i
> podejrzewam, że miałbym sporą szansę na wygranie.

A ja w to szczerze wątpię. Mógł wysiąść.

> Tylko nie zdefiniowałeś tej wyjątkowej sytuacji. Czyż fakt, że był
> zamknięty kiosk nie jest dla pasażera wyjątkową sytuacją?

Na kompletnym zadupiu w srodku nocy - jest. W centrum juz nie, bo są
całodobowe automaty z biletami.

> Zresztą takie unormowanie prawne jest kryminogenne.

Kryminogenne, drogi Kolego, to jest powszechnie panujące w społeczeństwie
polskim przeswiadczenie, ze jazda na gapę nie jest niczym złym (no bo sie
przeciez tylko przejechal), zas kontrolerzy to sępy i zlodziejaszki
czekajace tylko na ofiarę (głównie staruszkę bo na byka sie zaden nie
postawi). No i oczywiscie to, ze zawsze kontroler jest tym złym, a gapowicz
dobrym.

pdr
Olo