Witam,

W życiu nie przypuszczałbym, że to się może zdarzyć, a jeśli już to nie z tak
na pozór banalnych powodów. Człowiek czyta o alkocholu, przemocy, zdradach,
pieniądzach...Nic z tego niestety. Piszę niestety, bo byłoby nam teraz chyba
łatwiej zrozumieć decyzję, gdyby pewne sytuacje miały miejsce. Brakuje czegoś
co zdopingowało by nas do działania. Brak nam przekonania, że to co robimy jest
dobre tak dla nas jak i naszego dziecka. Dla niej na filmach zawsze jest on,
który zostaje po godzinach z sekretarką, dla niego jest niedomknięta szafa
kiedy wraca wcześniej z delegacji. Tia...Wtedy jest chyba łatwiej , tak sądzę.
Tu nastąpiło wypalenie. Stopniowa obojętność. Nie umiemy już nawet ze sobą
rozmawiać. Udajemy przed dzieckiem aby tylko zachować pozory. Żałosne.

Dość długo przeglądałem archiwum, ale zorientowałem się, że tak naprawdę nie
wiem czego szukać.Na hasło „rozwód” wyświetla się setki stron. Od czego
więc
zacząć? Co ustalić? Co jest ważne? Czy dla sądu brak zwykłej miłości w związku
jest wystarczający? Skorzystać z prawników z pracy? Może adwokat? Jak zadbać o
swoje interesy? Jakie warunki muszą być spełnione aby rozwód przeprowadzony
został szybko i aby w trakcie postępowania nie stracić szacunku dla drugiej
strony? Czy to w ogóle możliwe? Kłamać? Chyba przesadziłem..
Będę wdzięczny za rady.
Pozdrawiam Grupę.

Iwo



--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl