Massai pisze:

>> Wiesz, ludzie mają różne podejście do kwestii tzw. honoru. Ja mam
>> nieco bardziej pragmatyczne, ale jestem w stanie - w odróżnieniu od
>> ciebie - zrozumieć motywację kogoś wychowanego tak, że honor jest
>> dla niego praktycznie na równi z życiem.
>
> Moim zdaniem nie ma nic honorowego w ucieczce w śmierć.

Twoim zdaniem. Ale twoje zdanie nie jest jedynie słuszne i w inncyh
czasach oraz miejscach podejście było zgoła inne.

> Nakradł? Niech odpracuje, i odda. Będzie bardziej honorowo.

Zaczynasz mnie wkurzać. Dlaczego od razu "nakradł"? Może jego
okradziono/oszukano?

> Powtarzam - są sytuacje gdy honor nakazuje narazić zycie (np.
> ratując kogoś, czy oddając życie na polu walki), ale nie nalezy do
> nich sytuacja ekonomiczna.

Nie jesteś wyrocznią jedynie słusznej prawdy.

>> A ty wszystkich tych nieszczęsnych inwestorów z tego słynnego
>> kryzysu z początku XX wieku
>
> Inwestorzy skaczący z okna, bo im przepadł dorobek życia, własny
> czy klientów - to efekt chwilowego zaburzenia oceny sytuacji.

Ale nie trwałej niepoczytalności.

> Ich samobójstwo tego dorobku klientom nie zwróci - a życie, praca -
> częściowo może.

ROTFL

> Nie ma w takim samobójstwie nic honorowego. Można umrzeć z honorem,
> ale nie można się zabić z honorem.

To twoja opinia.

>> oraz chociażby samurajów wtłoczyłeś
>> do worka "niepoczytalni".
>
> Mówię o współczesnych realiach. Decyzja o seppuku była podyktowana
> wieloma czynnikami, jak choćby chęcią uratowania rodziny.

A widzisz.

> Myślisz że skąd było tylu roninów? To byli właśnie samurajowie,
> którzy nie mieli nic do stracenia. I tym samym nie mieli powodu
> popełniać seppuku po śmierci suzerena.

Co nie zmienia tego, co sam wyżej napisałeś - nie była to chwilowa ani
tym bardziej trwała niepoczytalność, tylko w danych okolicznościach
całkiem racjonalna decyzja.

To samo dotyczyło samobójstw ekonomicznych - zwłaszcza jak ktoś miał
wysoką polisę na życie, działającą także po samobójstwie.

>> Tia, wszędzie przerzuty, morfina przestaje działać, a ty się
>> domagasz, żeby biedak cierpiał dla szansy jeden na miliard? Bo co,
>> bo bozia się pogniewa? Bo te katusze i upokorzenie to taki
>> sprawdzian?
>
> Nie. Bo zawsze jest jakaś szansa, w medycynie jak w kinie, wszystko
> się może zdarzyć.

ROTFL

> Ale, jak napisałem - można o tym dyskutować, można wyciągać
> jakieś beznadziejne przypadki.
>
>> Albo totalny paraliż i wegetowanie w żelaznym płucu...
>>
>>> Z tego co wiem psychiatria przyjmuje że każda "prawdziwa" próba
>>> samobójcza świadczy o zaburzeniach psychicznych.
>> "Z tego, co wiesz"? A co wiesz i skąd, hmm?
>
> Z tego co pamiętam ze studiów, fakt, minęło ponad 10 lat, ale coś
> zostało. Akurat te słowa z wykładu zapamiętałem... czasem się
> czuję jak jakiś Rainman, potrafię dosłownie przytoczyć zdanie
> sprzed lat, raz w stresie na egzaminie przeczytałem półtorej strony
> z książki, przy czym po prostu widziałem te strony przed sobą jakby
> wiszące w powietrzu. Tylko nie miał mi kto ich przewrócić ;-)
>
> I z tego że każdego takiego kierujemy po prostu na psychiatrię, jak
> go poskładamy.

Wyrażaj się ściśle - "kierowanie na psychiatrię" to tym razem u ciebie
skierowanie na konsultacje do psychiatry/psychologa, czy zakucie w
kaftanik i wyrzucenie klucza?

[ciach]

> Polisa pewnie jakaś była, ale nawet jak pokryje ten kredyt, to
> myślisz że żona będzie w tym mieszkaniu sama szczęśliwsza niż
> byłaby z nim w wynajętej klitce? Że będzie jej łatwiej?

Nie tobie o tym decydować.

BTW: i czy w takiej sytuacji uznałbyś go za trwale niepoczytalnego i
próbował obalić napisany np. pół roku wcześniej testament, hnn?

> Przywoływanie tu przedwojennych kodeksów honorowych nie ma sensu. Nie
> żyjemy na początku 20 wieku.

Ponownie: nie dyktuj innym swojego prywatnego światopoglądu. Dla mnie
np. każdy palacz musi być (a raczej: musiał być, jak zaczynał) osoba
niepoczytalną. Ale czy używanie tego typu substancji daje powód do
obalenia testamentu ze względu na niepoczytalność, hmm?