On Fri, 22 Mar 2002, Cudny wrote:

> Była kiedyś podobna sprawa i rodzic powoływał się na dobro dziecka - tzn.
> przyznał że naruszył dobro osobiste jednak kierował się dobrem dziecka,
> które korespondowało z osobą, która była podejrzewana o molestowanie itd.

Zależy czy zachodzi przestępstwo ścigane z urzędu (np. art. 200 KK) czy na
wniosek (np. art. 199 - w stosunku do osoby powyżej lat 15). Przy ściganiu
wnioskowym przedst. ust. nie może (IMO) złożyć wniosku wbrew wyraźnej woli
małoletniego, tym bardziej więc nie może gromadzić dowodów takiego
przestępstwa, i to w sposób bezprawny.

> Sąd przychylił się do takiego wytłumaczenia. Sprawa jest więc
> kontrowersyjna.

Dla mnie sprawa jest jasna - naruszenie dóbr osobistych wyłączają tylko
działania które nie są bezprawne. Matka takich działań podjąć nie może.
Jeśli istnieje podejrzenie przestępstwa którego dowody mogą być zawarte w
prywatnej korespondencji, należy je zgłosić, a prokurator ową
korespondencję zarekwiruje celem przeprowadzenia śledztwa.

--
Gwidon S. Naskrent (n...@s...pl)