W dniu 12.06.2011 20:40, Andrzej Lawa pisze:
> W dniu 10.06.2011 20:39, Przemysław Adam Śmiejek pisze:
>>> Przedawnienie z reguły dotyka należności już dawno spłaconych (dość
>>> ekstremalny przypadek: garniec złota, który mój pradziadek pożyczył
>>> twojemu pradziadkowi, a ty nie masz pokwitowania, że zwrócił, bo kto
>>> trzyma je więcej jak przedawnienie+zapas?)
>> To ciekawe, bo Gotfryd pisał coś o roku, pięciu, dziesięciu, a nie 150.
> A co za różnica?

Zasadnicza. Bo jak coś się przedawnia po roku, a ja np. trafię do
szpitala po wypadku, a taka menda bez jaj nie chce spłacić, bo
przedawnione, to mało to sensowne.

Poza tym, była mowa o maniu jaj w temacie zwracania długów.

>> Oczywiście pisząc o jajach nie pisałem o tych, co ich dług jest tego
>> rodzaju, ale o takich, co to dobrze wiedzą, że są winni, a korzystają z
>> przedawnienia.
> Z formalnego punktu widzenia nie ma żadnej różnicy. Ba! Z założenia
> różnica nie jest do wykrycia, bo skoro rzekomy dłużnik nie ma
> pokwitowania, to jak udowodni, że jednak zapłacił - jak twierdzi?

Jak twierdzi. Gorzej jak twierdzi ,,nie zapłaciłem i mam cię w dupie, bo
się przedawniło''.

>> ATPO: te przedawnienia dziwne są, bo właśnie czytam w internecie
>> opowieść o tym, jak bibliotekarka naliczyła 540zł za przetrzymanie
>> książki od 1996 roku. Takie coś się powinno przedawniać. Książka warta
>> pewnie 20zł albo mniej.
> Mogła sobie naliczyć i milion. Podobnie jak ja mogę naliczyć tobie
> odsetki za 5 wsi, których nie spłacił mojemu pra-pra-pra-pradziadkowi
> twój pra-pra-pra-pradziadek ;)

Naliczyła, gość zapłacił...


--
Przemysław Adam Śmiejek

Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych,
ale tylko dobre, które może budować, gdy zajdzie potrzeba,
aby przyniosło błogosławieństwo tym, którzy go słuchają. (Ef 4,29)