Użytkownik "Liwiusz" <l...@b...tego.poczta.onet.pl> napisał w wiadomości
news:isr1gc$cct$2@news.onet.pl...
>W dniu 2011-06-09 19:52, Robert Tomasik pisze:
>> Użytkownik "Liwiusz" <l...@b...tego.poczta.onet.pl> napisał w
>> wiadomości news:isqr6g$iik$1@news.onet.pl...
>>> W dniu 2011-06-09 18:00, Robert Tomasik pisze:
>>>> W dalszej konsekwencji okazuje się, że windykator dochodzi długi,
>>>> którego dowieść nie potrafi.
>>>
>>> To już zbyt daleko idąca interpretacja.
>>
>> Moim zdaniem wcale nie. W razie wątpliwości wierzyciel ma dowieść długu,
>> a skoro niedopuszczalny jest poroces,
>
> Proces jest dopuszczalny, jeśli z jakiegoś powodu trzeba by wykazać
> istnienie długu. Na przykład jeśli uważasz (błędnie imho), że o stalkingu
> ma decydować, czy wierzytelność istnieje, czy nie, to w postępowaniu
> karnym przeciwko wierzycielowi można (a nawet trzeba by) badać, czy
> wierzytelność faktycznie istnieje, skoro od tego zależy ewentualna kara.

O stalkingu - moim zdaniem - będzie decydował cel działania. A w wypadku
windykatorów celem jest szczucie dłużnika. I o ile to faktycznie jest
dłużnik, to jeszcze jakoś obleci, ale w wypadku należności spornych
zdecydowanie nie. Jeśli rzekomy dłużnik złoży zawiadomienie, to jedyną
sensowną obroną będzie działanie w granicach prawa, czyli dochodzenie
roszczenia. A w wypadku roszczeń przedawnionych tego roszczenia nie ma,
wierzyciel doskonale sobie zdaje, że dochodzić go skutecznie nie może i
robi taką zmyłkę. Ale poczekajmy na pierwsze orzeczenia sądowe.