On 2013-07-30 09:31, Gotfryd Smolik news wrote:
> On Tue, 30 Jul 2013, Robert Tomasik wrote:
>
>> Służebność zamieszkania mają rodzice.
>> Gość nie i nie moze zawrzeć żadnej umowy w tym celu z rodzicami, bo
>> nie są właścicielami.
>
> Ja w sprawie formalnej.
> "Nie są właścicielami" nie dowodzi niczego, a w szczególności braku
> prawa do zawarcia takiej umowy.
> Przecież nie chcesz powiedzieć, że np. dzierżawca nie może zawrzeć
> skutecznej umowy najmu tylko dlatego, że nie jest właścicielem :)
>
>>> Wizyta gościa już dawno straciła cechy "odwiedzin", on tam prostu
>>> mieszka. Gość nie jest tam zameldowany.
>>
>> Zameldowanie nie ma tu nic do rzeczy.
>
> Zgoda.
>
>> Gościa należy porposić oopuszczenie lokalu, a po odmowie poprostu
>> wezwać Policę i powiadomić o naruszeniumiru domowego poprzez odmowę
>> opuszczenia lokalu.
>
> IMHO policja powinna kazać się wypchać.
> Status rodziców z grubsza nie różni się od statusu lokatora,
> a to, że (prawdopodobnie) nie mają prawnego umocowania
> do zezwalania na zamieszkanie, nie powoduje, że nie mają
> prawa do "zaproszenia gościa". Patrz niżej.
>
>>> Jakie są dostępne dla właściciela mieszkania prawne opcje pozbycia
>>> się gościa?
>>
>> Ja bym patrzył właśnie w kierunku miru domowego.
>
> A mi się takie podejście wybitnie nie podoba.
> Mir domowy narusza ktoś, kto *w ogóle* (hm... chyba brakuje
> dobrego polskiego słowa, idzie mi o "totalnie", "zawsze",
> "bez dalszych warunków", a nie "jeśli istnieje taki przypadek
> że...") ma obowiązek wyjść na żądanie konkretnej osoby, ale
> IMO mir domowy nie dotyczy przypadku "zamieszkiwania"!
>
> Jeśli ta osoba zaproszona jako gość na dwie godziny *nie* narusza
> miru domowego, to nie narusza go również przez zamieszkiwanie.
> Naruszone jest inne prawo właścicielskie ("przyznanie prawa do
> zamieszkania") niż prawo wejścia do lokalu.
> Albo można go na podstawie "naruszenia miru" wywalić ZAWSZE,
> albo nie można WCALE (co nie znaczy, że nie można wcale
> wywalić - tylko trzeba sobie inną podstawę prawną do tego
> znaleźć, a nie naruszenie miru).
>
> Poprzednio pisałem - nie jest dla mnie jasne, czy w takim przypadku
> "nieuprawnionej usługi" właściciel ma bezpośrednie roszczenie
> do "gościa", czy powinno ono być skierowane do tego kto "gościowi"
> zezwala (jako mniemam, bezpodstawnie) na zamieszkiwanie.
>
> pzdr, Gotfryd

Dzięki chłopaki.

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r. Sygn. akt I KZP
5/11 /zresztą dotyczące również problematyki związanej z art.193 k.k./

"Wolność rozumiana jako wolność moralna, oznaczająca możność czynienia w
wymienionych przez ustawę miejscach, w sposób nieskrępowany, tego co się
chce i decydowania o tym, jakie osoby spośród nieuprawnionych i kiedy,
mogą w tych pomieszczeniach przebywać, bez konieczności uzasadnienia
swojej decyzji, jeżeli tylko decyzja ta nie przekracza zakreślonych
przez porządek prawny granic.

Mir domowy to prawo niezakłóconego korzystania z domu, mieszkania,
lokalu, pomieszczenia lub ogrodzonego terenu.

Uprawnienia do rozporządzania określonymi lokalami mogą wypływać z
różnych tytułów. Najpowszechniejszy stanowi prawo własności, ponadto
przydział lokalu przez organ administracji lub spółdzielnię
mieszkaniową, prawa użytkowania, dzierżawy, dożywocia (zobowiązania),
umowy najmu. Możliwa jest wielość uprawnień do mieszkania np.
właściciela i najemcy."

Według mnie, jeśli służebność zamieszkania mają rodzice, a gość
uniemożliwia czynienia "w sposób nieskrępowany" tego co się chce "w
wymienionych przez ustawę miejscach" chociażby jednemu z rodziców to jak
najbardziej podpada pod zakłócenie miru domowego względem tego jednego
osobnika. I z racji tego może on wezwać "gościa" o opuszczenie lokalu na
podstawie 193kk.

Czy dobrze rozumuję?

No i doradźcie jak w takiej sytuacji właściciel świadczący służebność
względem rodziców może się pozbyć gościa zgodnie z prawem?

marek