W dniu 20.11.2023 o 19:53, J.F pisze:
> Albo polowa energii po 300m, kolejna polowa (z połowy) po kolejnych
> 300 ... i po 2400m ciagle zostaje 18J.
> Ale to zły model ?

Jak Ci zależy, to mogę zeskanować podręcznik do tego, bo gdzieś mam. Jak
miałem egzamin z mechaniki płynów, to najpierw się tego uczyłem do
egzaminu z miesiąc (straszna kobyła, a nie robiono wówczas jeszcze
symulacji metodą elementów skończonych) a na końcu Profesor gratulując
pozytywnie zdanego przyznał, że to "taka teoria opracowana w ich
Instytucie i rzeczywistość lekko od tego odstaje".

Problemem jest to, że tej pracy oporów powietrza nie nie można opisać
jednym wzorem. Największym problemem jest ustalenie, co się dzieje na
stykach. Jak przechodzi z turbulentny w laminarny, a potem jak zaczyna
koziołkować. Na sensownych dystansach to się interpoluje nieźle
wielomianem. Ale nikt tego nie liczy na 10 kilometrach. I to nie jest
problem niewiedzy. Kilka samolotów spadło z tego powodu, zanim ktos
zauważył, że przykładowo na granicy prędkości dźwięku te nasze wzory
można o kant ... rozbić.

Już nie pamiętam gdzie przeczytałem, że dla kal. 7,62 x 54R (takiego
używam) zachowuje on energię niebezpieczną do 7500 metrów. Pisząc o
rzędzie 10 kilometrów nie brałem pod uwagę idioty, który się czepi tego,
czy to 9500, czy 10500 metrów. To nie ma znaczenia.

Ani na 7500 metrów, ani na 10500 metrów nie jesteś w stanie wykluczyć,
ze ktoś przypadkowy tam będzie stał. Chodzi głównie o to, że masz
pamiętać, że pocisk na dystansie tarczy, terrorysty czy innego godnego
celu nie wyparowuje, a leci dalej. I to o wiele dalej, niż taki Shrek
ogarnia swoją wyobraźnią. Dlatego przykładowo nie strzelamy pociskiem
pełnym do człowieka ja krawędzi dachu. Jak już musimy, to drobnym
śrutem. Nie walimy breneką czy sztucerem po lesie równolegle do ziemi.
Jak strzelamy do człowieka na ulicy, to na tle ściany, albo nisko w nogi
(pocisk walnie w ziemię), albo leżąc na ziemi w barki (pocisk poleci w
niebo). Dlatego przykładowo jestem sceptycznie nastawiony do noszenia
broni przez sportowców - nawet tych doskonale strzelających - bo nikt im
na to nie zwraca uwagi.
--
(~) Robert Tomasik