On 2024-05-28, Kviat <k...@n...dla.spamu.pl> wrote:
> W dniu 28.05.2024 o 02:23, Marcin Debowski pisze:
>> On 2024-05-27, Kviat wrote:
>
>> Mnie po tym nie olewali. Moich towarzyszy podrózy, po modyfikacji
>> podejścia równiez. Ba, nawet Szrek potwierdza skuteczność podejscia, a
>> jak podejrzewam, jego doświadczenia mogą być młodsze niż wspomniane 20
>> lat. Najwyraźniej nalezy szukać przyczyny gdzieindziej.
>
> Jasne. Nie byłeś tam od ćwierć wieku, ale to mi się coś uroiło...
>
> https://www.czas-wakacji.pl/dlaczego-we-francji-nie-
chca-mowic-po-angielsku/
>
> "Dlatego też, gdy Francuzi słyszą, że ktoś mówi po angielsku, często
> reagują z niechęcią. Nie chodzi tu o to, że nie rozumieją języka, ale o
> to, że uważają, że mówienie po angielsku jest nieodpowiednie w
> kontekście francuskiej kultury i tradycji."
>
> https://wszystko-co-francuskie.blogspot.com/2013/12/
wszystko-co-angielskie-czyli-czego.html
>
> "Francuz, który zna angielski, ale nie będzie go używał, bo po pierwsze
> skoro przyjechałeś/aś do Francji mów po francusku, a po drugie bo jest
> Francuzem.
> Występowanie: bardzo częste"
>
> https://www.pb.pl/19-gaf-ktore-mozesz-popelnic-za-gr
anica-1192186
>
> "Francja: odwiedzając kraj nad Sekwaną, staraj się nie rozmawiać po
> angielsku. To nie znaczy, że jego mieszkańcy uważają ten język za
> gorszy. Raczej uważają, że za mało go znają."
>
> https://www.peregrynacje.pl/blog/francja-nas-nie-lub
i/
>
> "Początkowo sądziłem, iż owa arogancja bierze się z przekonania, że
> przecież każdy mówi po francusku i jeśli ty nie mówisz, to znaczy żeś
> kiep. Później jednak zacząłem odnosić wrażenie, że to maska zakrywająca
> brak pewności siebie.
> (...)Aktualizacja: Znajomy mieszkający od lat we Francji, który zdążył
> dobrze poznać Francuzów, twierdzi, że to jednak po prostu arogancja. Toć
> oni ciągle sądzą, że są pępkiem świata..."

Pierwszy zauważył to kolega Mieczysław. - "Zajebiste", wyszeptał zza
moich pleców. Musiał stać za mną już dłuższą chwilę gdy czytałem post
Piotra. Niespodziewanie ryknął, aż podskoczyłem: - "Grażyna, choć coś ci
pokażę". Ale Barbara była pierwsza. Ta wścibska kobieta spod Świnoujścia
zawsze wtykała nos w nieswoje sprawy lubując sie przy tym w złosliwych
komentarzach. Tu jednak stała już dłuższą chwilę w zupełnym milczeniu.
Tylko jej pogłebiony i szybki oddech wskazywał na emocje, które nią
targały. "Nigdy nie widziałam tak dobrze dobranych cytatów", wydyszała w
końcu. Faktycznie, i księgowa Julia, i konserwator Ryszard, nawet
kierownik działu Jerzy Drózd, który w międzyczasie dołączył do sporego
już zgromadzenia, wydawali się porazeni kunsztem i formą prezentacji
referencyjnych materiałów. Jedynie sprzątacz Tadeusz, po krótkim
zerknieciu na posta, stał teraz na uboczu nerwowo obracając w ręku wciąż
wilgotny mop Viledy. Był to prosty człowiek z ludu, o nieskazitelnym
charakterze i silnych morlanych wartosciach, gdzie pragmatyz i prawda
dnia codziennego zawsze brały górę nad wyszukaną formą miedzyludzkich
interakcji. "Tylko po chuj to wszystko", zapytał trafiając w wypełnioną
wzdychaniami przestrzeń.

Bronisz tezy której nikt ani nie atakuje ani nie kontestuje. Każdy, kto
choć raz był we Francji i wchodził tam w interakcje z tubulcami, wie że
tak się Francuzi właśnie zachowują. Tak się zachowywali ćwierć wieku
temu. Tak się zachowują też obecnie (nie mam tu cienia watpliwości -
zresztą bywałem i w międzyczasie, ale miałem wtedy w dupie bycie dla
nich przesadnie miłym), tak się pewnie zachowywali i 50 lat temu. To nie
jest punktem spornym tej dyskusji. Co jest, to czy podejście, o którym
wcześniej napisałem, a które sugerujesz że stosowałeś (bo to oczywista
oczywistość), obecnie działa. Spodziewam się że tak, więc tym razem
napiszę wprost:

- moze widac, że jesteś na nich wkurwiony bo Cię zlali
- może jednak nie stosujesz odpowiedniej formy, która ma ich przekonac,
ze szanujesz ich język i kulture.
- moze mówisz to z koszmarnym akcentem
- może zwyczajnie nie jesteś w tych interakcjach przekonywujący

--
Marcin