W dniu 24.05.2024 o 14:54, Kviat pisze:

>> Tylko w swoim wywodzie pomijasz krytycznie ważną kwestię dalszej
>> skuteczności. Oczywiście można przyjmować zawiadomienie w każdej
>> sprawie, która może być przestępstwem
> Nie ty jesteś od decydowania, czy można, czy nie można.
> Masz zasrany obowiązek przyjąć. Za to obywatele ci płacą.

Nie do końca masz rację, tym nie mniej, jak ktoś uparty, to właśnie
należy przyjąć.
>
>> tylko po dwóch miesiącach ludzie dostaną postanowienie o odmowie
>> wszczęcia.
> I nie jesteś w stanie ogarnąć, że jak ruszysz dupę, to nawet przy
> twoich, niemalże zerowych kompetencjach, masz niezerową szansę jednak
> sprawę rozwiązać?

Ale ona nie jest zagmatwana i nie trzeba jej rozwiązywać. Kontrahent nie
wywiązał się z umowy. W kodeksie cywilnym masz opisane skutki.
>
>> A jak będą odpowiednio prominentni, to Policja jeszcze to poprowadzi
>> kilka kolejnych miesięcy i dopiero wówczas to umorzy. Tylko czy to
>> działanie na korzyść zawiadamiającego?
> Więc twierdzisz, że nieprzyjęcie zawiadomienia w sprawie jest bardziej
> korzystne dla zawiadamiającego, bo zawiadamiający nie będzie miesiącami
> czekał na nic nie robienie przez funkcjonariuszy?
> To logiczne.

Popatrz. Nawet Ty to zrozumiałeś. To jest delikt cywilny. Postępowanie w
takiej sprawie opisano w kodeksie postępowania cywilnego. Aj się
wykażesz odpowiednią upierdliwością, to jeszcze możesz powiadomić
biskupa, pomoc społeczną i listonosza. Tylko to nadal nie jest coś, co
przybliży Cię do rozwiązania problemu.
>
> Czyli najkorzystniej dla zawiadamiających jest zamknąć komisariaty i
> funkcjonariuszy wysłać na bezrobocie, bo nie dość, że nie przyjmą
> zawiadomienia, to jeszcze zaoszczędzą na podatkach.

Policjanci mają się zajmować zwalczaniem przestępstw.

--
(~) Robert Tomasik