W dniu 16.07.2012 01:44, Robert Tomasik pisze:

>> Może znów zbyt dosłownie interpretuję treść przepisów, ale art. 227 KK
>> jest przestępstwem przeciwko działalności instytucji państwowych
>
> No ale chodzi o konkretną instytuję faktycznie istniejącą. Czyli Załóżmy
> ktoś ubiera mundur i podaje sie za policjanta, wykonuje zastrzeżone dla
> tego organu czynności wykorzystując fałszywe przekonanie osób, że ejst
> policjantem.

A jakbyś zakwalifikował taki czyn: robię sobie jakiś wymyślony mundurek,
coś pośredniego między policją a wojskiem, produkuję ładną legitymację z
nazwą "firmy" np. "Krajowa Inspekcja Ruchu", organizuję "lizaka" i
zaczynam kontrolować i inkasować mandaty... Czegoś takiego, jak "Krajowa
Inspekcja Ruchu" nie ma... Czyli co - oszustwo, czy podszywanie się pod
"organa"?

[ciach]

>> Przez analogię: jeśli ktoś zelży prezydenta RP, to do rozpoczęcia
>> postępowania wystarczy, że "organa" się o tym dowiedzą. Jeśli zaś ktoś
>> okradnie mnie, to póki nie poskarżę się na tę kradzież i nie zacznę
>> występować jako pokrzywdzony - złodziejowi zasadniczo nic nie grozi.
>
> No to nie masz racji. O ile sprawcą nie jest osoba najbliższa, to organb
> dowiedziawszy się o tym wszczyn z urzędu postępowanie.

Wszczyna. Ale co dalej?

Teoretycznie oszustwo też powinno być automagiczne ścigane przez policję.

>> Tak z praktyki: stoisz sobie przed sklepem i widzisz, jak ktoś włamuje
>> się do samochodu i zabiera z niego np. laptopa. Jakie widzisz realne
>> szanse na skazanie go, jeśli ty go zatrzymasz (jako policjant masz
>> teoretycznie obowiązek zareagować nawet na urlopie) jeśli okradziony
>> zwyczajnie odmówi angażowania się w sprawę? (bo np. uzna czas jaki
>> straci za więcej warty, niż jakiś komputer)
>
> Znam takie przypadki i wyroki skazujace zapadają. Jest to jakiś tam
> kłopot procesowy, ale dajacy się obejść. Pokrzydzony czy sobie życzy,
> czy nie zeznawać musi.

"Nie wiem"
"Nie pamiętam"

I co, jak zrobisz kradzież, jak rzekomo poszkodowany będzie twierdził,
że nie kojarzy, czy to jego mienie?