> przeżyłem coś takiego 30 lat temu.
>
Nie zazdroszę. Ani Tobie, ani tej dziewczynce. Pamiętam, jak mój pies (miałem
wówczas z 14 lat) rozchorował się tak, że po długim leczeniu nie zostało nic
tylko uśpić. Wiedząc, ze pies się tylko męczy, bo nie mógł nic jeść, a jak
zjadł to i tak mu to nie słuzyło, nikt z rodziny (nawet dorośli) nie miał siły
iść go uśpić. Zlitowała się nad nami i psem znajoma.


Pozdrawiam Tolo

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl