On Thu, 18 Jan 2024 08:28:38 +0100, Robert Tomasik wrote:

> W dniu 18.01.2024 o 00:13, Marcin Debowski pisze:
>> To by oznaczało, że nadawca wie, że adresat nie zyje. To po co słać to
>> na cmentarz? Adresat nie odbierze. Osoby z interesem prawnym też
>> niekoniecznie.
>
> Taka opowieść pewnie sprzed 20 lat. Kiedyś były takie firmy, które
> pośredniczyły w uzyskiwaniu kredytów. Działało to tak, że firma miała
> biuro. Pośredniczyła w udzieleniu kredytu za prowizję, ale jednocześnie
> była żyrantem swoich klientów, więc w wypadku oszustwa była pokrzywdzonym.
>
> Policja w biurze takiej firmy zatrzymała oszusta. Chciał wyłudzić
> pożyczkę / kredyt na podstawie sfałszowanego dowodu osobistego. Na
> pokrzywdzonego przesłuchano dziewczynę, która go obsługiwała w biurze,
> bo była jedynym przedstawicielem spółki z oo., która to biuro
> prowadziła. Prezes ją upoważnił do występowania w imieniu spółki i w ten
> sposób jedną czynnością ogarnięto i pokrzywdzonego (spółka) i świadka.
>
> Krótko później spółka została zlikwidowana. Sprawa na wokandę trafiła z
> rok, czy więcej później. No i dzwoni ta dziewczyna i pyta, co ma zrobić,
> bo dostała wezwanie jako pokrzywdzona. Poradziłem, by sąd powiadomiła,
> ze spółki nie ma. Jakiś czas później dowiedziałem się, że sąd stwierdził
> (w osobie sędziego), ze "pokrzywdzony musi być, bo on ma zamiar zasądzić
> odszkodowanie na rzecz pokrzywdzonego. I zasądzili jakąś tam kwotę na
> rzecz ... tej dziewczyny, bo spółki nie było. :-)

Nawiązkę czy odszkodowanie?

Co by nie mówic, jakby oszustowi sie udało, to spółka mialaby
pretensje do dziewczyny ... więc cos jej sie słusznie należy :-)


J.