W dniu 18.01.2024 o 00:13, Marcin Debowski pisze:
> To by oznaczało, że nadawca wie, że adresat nie zyje. To po co słać to
> na cmentarz? Adresat nie odbierze. Osoby z interesem prawnym też
> niekoniecznie.

Taka opowieść pewnie sprzed 20 lat. Kiedyś były takie firmy, które
pośredniczyły w uzyskiwaniu kredytów. Działało to tak, że firma miała
biuro. Pośredniczyła w udzieleniu kredytu za prowizję, ale jednocześnie
była żyrantem swoich klientów, więc w wypadku oszustwa była pokrzywdzonym.

Policja w biurze takiej firmy zatrzymała oszusta. Chciał wyłudzić
pożyczkę / kredyt na podstawie sfałszowanego dowodu osobistego. Na
pokrzywdzonego przesłuchano dziewczynę, która go obsługiwała w biurze,
bo była jedynym przedstawicielem spółki z oo., która to biuro
prowadziła. Prezes ją upoważnił do występowania w imieniu spółki i w ten
sposób jedną czynnością ogarnięto i pokrzywdzonego (spółka) i świadka.

Krótko później spółka została zlikwidowana. Sprawa na wokandę trafiła z
rok, czy więcej później. No i dzwoni ta dziewczyna i pyta, co ma zrobić,
bo dostała wezwanie jako pokrzywdzona. Poradziłem, by sąd powiadomiła,
ze spółki nie ma. Jakiś czas później dowiedziałem się, że sąd stwierdził
(w osobie sędziego), ze "pokrzywdzony musi być, bo on ma zamiar zasądzić
odszkodowanie na rzecz pokrzywdzonego. I zasądzili jakąś tam kwotę na
rzecz ... tej dziewczyny, bo spółki nie było. :-)
--
(~) Robert Tomasik