Użytkownik "poreba" <d...@p...pl> napisał w wiadomości
news:1uy6z5nx1viuu.1tcgq7jnqr9rq$.dlg@40tude.net...

W wypadku kradzieży sprawa jest dość oczywista. W praktyce policja wykonuje
czynności w niezbędnym zakresie i kontaktuje się z uprawnionym. Zresztą, z
zasady przyjmuje się, że osoba najbliższa może korzystać z rzeczy członków
rodziny, o ile Ci nie protestują. W wypadku kradzieży sporadycznie bywa tak, że
Policja z urzędu ściga sprawcę, nawet jak nie jest najbliższym. Wszak, bez
zawiadomienia po prostu nie wie, że komuś coś tam skradziono. A więc przy osobie
najbliższej nie ma wątpliwości co do tego, że mamy do czynienia z kradzieżą, a
jedynie pozostaje wątpliwość, czy będzie wniosek o ściganie. No i często go nie
ma. W praktyce często mamy do czynienia z takimi milczącymi założeniami, które
później weryfikuje proces.

Wyobraź sobie, ze policjant widzi, jak w parku jakiś facet leży na kobiecie i
"dobiera się do niej", a ona krzyczy "Nie! Jaśku!". No i teraz konsternacja.
Pytać o wniosek o ściganie? A jak jej chodzi, że nie tak słabo? Normalny
policjant zareaguje jednak zatrzymując sprawcę. Oczywiście później może się
okazać, że "ofiara" nabluzga policjantowi, ze się czepia bezpodstawnie, no ale
nic na to poradzić nie można. Ale to można wyjaśnić w kilka chwil. Zapytać
ofiarę, co jej "Nie!" miało oznaczać.

Podobnie jest przy kradzieży. Jeśli właściciel skradzionego przez brata roweru
ostatecznie odmówi złożenia wniosku, to zwracamy rower i po sprawie. Nikomu się
nic poważniejszego nie dzieje. Ale konsekwencje zatrzymania do wyjaśnienia
kontenera zawierającego elektronikę, w odniesieniu do którego uprawniony
stwierdzi, że nie życzy sobie ścigania mogą być o wiele poważniejsze. A czasem
nie sposób w kilka chwil skontaktować się z osobą kompetentną. Przecież to są
przeważnie kancelarie adwokackie. Wieczorem tam nikogo nie zastaniesz. W wypadku
osoby najbliższej z reguły takiego kłopotu nie ma.