Dnia Sat, 6 May 2006 11:11:22 +0200, Robert Tomasik napisał(a):

>> Jednak nawet i w tym przepisie (o kontroli osobistej) nie zapomniano o
>> przeslance faktycznej dopuszczalnosci kontroli: "razie istnienia
>> uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego pod groźbą
>> kary"
> Takie przypuszczenie wynika z ilości utraconych komórek.

Zgodnie z taką logiką z ilośći gwałtów, morderstw, rozbojów i podrobionych
dokumentow policjanci powinni zatrzymywać do wyjaśnienia i potwierdzenia
tożsamości każdego napotkanego obywatela.
Zapewne skuteczną metodą walki z plagą kradzieży komórek byłoby branie
każdego podejrzanego na "spytki u mistrza" jednak postulaty takich metod
śledczych są raczej w mniejszości, prawda?

>> No ale to raczej teoria, bo dla własnego dobra chętnie takiej kontroli
>> bym się raczej poddał, nawet nie z racji tego, żeby nie wzbudzać
>> podejrzeń, ale żeby mieć świadomość, ze może dzięki temu w końcu
>> trafia na "trefny" telefon i bandyctwo się ukroci
> I większość ludzi w ten sposób do tego podchodzi. Przy czym już nawet
> nie chodzi o samo znajdowanie telefonów. Obawiająca się przypadkowej
> kontroli i zarzutu paserstwa osoba nie będzie ...

Czyż to nie zbyt daleko posunięty idealizm?
W ramach dobra wyższego rezygnujemy ze swoich praw dopuszczając możliwość
grzebania przez policję w naszych gaciach, brudnym praniu i życiu osobistym
w przypadkach poważnych przestępstw. Ustaliliśmy zasady na jakich to się
odbywa, kiedy policjant może przeczytać nasze listy, poznać listę naszych
rozmówców telefonicznych itd.
Nie dopuszczamy jednak by kontrolno-prewencyjnie policja dokonywała
przeszukań w całym mieście tylko dlatego, że dokonano gdzieś kradzieży,
i z _pewnością_ w którymś z mieszkań skradzonie fanty się znajdują.
Osobną sprawą jest takie prowadzenie kontroli IMEI by nie zbliżać się do
granic naruszania tajemnicy korespondencji. A ja nie chcę np. tracić
pewnych informacji z komórki poprzez wyciągnięcie baterii.

--
pozdro
poreba