W wiadomości news:q418e511ownc.dlg@olgierd.gov.pl Olgierd
<n...@n...spam.no.problem> pisze:

> A wracając do tematu - "Czy to oznacza, że wystarczy coś komuś wysłać
> poleconym aby w świetle prawa uznano, iż adresat miał możliwość zapoznania
> się z zawartością przesyłki ze wszystkimi tego faktu konsekwencjami? Czy w
> takiej sytuacji to adresat ma udowadniać, że nie mógł się zapoznać?
> Przecież to absurd!"
No, ja naprawdę uważam to za absurd. I wiem, że prawo w niektórych
sytuacjach sankcjonuje ten absurd (szczególnie na linii kontaktów
obywatel-organ państwowy).
Ileś tam lat temu zostałem zaocznie obwiniony, osądzony (odbyły sie 2
rozprawy), skazany i ukarany przez kolegium d/s wykroczeń grzxywną za
wykroczenie drogowe, którego notabene nie popełniłem, a o wszystkim
dowiedziałem się jak mi komornik zastukał do drzwi z tytułem wykonawczym na
50 zł + coś 250 zeta kosztów (!). A ja nie mogłem zapłacić w terminie bo o
niczym nie wiedziałem! Wszystko zaocznie, bez możliwości obrony, a w aktach
były potwierdzenia nadania wezwań, których nie mogłem odebrać bo nie
przebywałem pod tym adresem.
Pozostaje kwestia kto i jak ma udowadniać dostarczenie zgodnie z art. 61
KC - wszak obowiązek dostarczenia dowodu spoczywa na stronie, która chce z
tego wywieść skutek prawny.

> "Faks, mail i telefon z pewnością pod skuteczne
> doręczenie nie podpada" - więc?
Chodzi mi o trudność zapewnienia dowodu spełnienia warunku zawartego w art.
61 §1 KC w przypadku takich metod komunikacji. Jakiś czas temu Sąd Najwyższy
(chyba SN) wydał orzeczenie, że wetknięcie za wycieraczkę świstka o tzw.
opłacie dodatkowej za brak opłaty parkingowej nie jest formą skutecznego
dostarczenia. To niby e-mail albo telefon jest?

--
Pozdrawiam
Jotte