Poszanowanie dla prywatnej własności zostało w naszym kraju mocno
"zwichnięte". Co gorsza, każdy baran, któremu odbierzemy możliwość dowolnego
korzystania z dóbr jakie sobie wymyślił jako dostępne, od razu krzyczy o
ograniczaniu wolności.
Ciekawe co powiedzielibyście, gdyby ktoś staranował ogrodzenie miejskiego
zamknietego osiedla mieszkaniowego, bo właśnie zamarzyło mu się posiedzieć
tam na ławeczce? W końcu to też jest zawłaszczona przez kogoś część miasta,
po której kiedyś mogliśmy swobodnie chodzić. To jak to jest? Jedna własność
jest bardziej "własna", a inna mniej? Gdybym nabyła dworek z parkiem, w
którym kiedyś przesiadywali okoliczni menele uważający to miejsce nadal za
swoje, to nie miałabym prawa tego ogrodzić? Znajoma ma działkę nad Wigrami -
nieogrodzoną, ale z ustawionym napisem, że jest to teren prywatny. Nikomu
nawet do głowy nie przyjdzie, aby posprzątać tam po swoim pobycie - nie
mówiąc o jakimś geście w kierunk gospodarzy terenu np.spytanie czy można
tutaj poplażować itp. Każdy idzie jak po swoje. Mnie dawno szlag by trafił.
Ich powoli też trafia i niedługo plażowicze będą mieli do najbliższego
kąpieliska dużo dalej.
Graszka